Dutch Mountain Trail

[Tigelu]

Geweldig om te lezen van de lol in de regen.
Kreeg een lach op m'n gezicht en een déja vue moment.

Ik ook. Het hardst gelachen om de verwoede pogingen van Martin om droge voeten te houden op een volgelopen holle weg. Ik had al bijna vanaf het begin natte voeten, dus ik liep heel relaxed over de bodem van de holle weg.

[joyke]

heerlijk lezen en grappig dat jullie hier soms een eigen draai aan de routes gegeven hebben

[Marko]

14 september, Vijlen (Boscafé t Hijgend Hert) - Schaapskooi Eperheide (bij Epen), 23 km
Als ik in de vroege ochtend mijn wandelschoenen aantrek dan voelen mijn voeten al snel vochtig. Er gaan dus weer een paar droge sokken mee! We starten ook vandaag weer rond 9.00 uur. Het startpunt ligt niet ver van ons vakantieverblijf, dat hadden we zelfs nog kunnen lopen. We doen dit niet we laten ons weer afzetten op het punt waar we gisteren zijn gebleven. Het is vandaag ander weer dan gisteren en dat is maar goed ook. De hele dag blijft het droog. Wel is het wat heiig en voelt het ook wat benauwd aan. Overal zijn nog wel de sporen van de hevige regenval van gisteren waarneembaar. Wegen zijn niet overal goed begaanbaar door flinke plassen op paden, paden die zonder die plassen ook al om oplettendheid vragen.

We zien al snel Vijlen, dit is het hoogste kerkdorp van Nederland. De route komt daar niet. Dorpjes worden zoveel mogelijk gemeden waardoor er dus ook niet veel horecagelegenheden zijn. Het is bovendien maandag dan is in deze regio veel gesloten. We wandelen weer over holle wegen met dichte begroeiing erom heen. Als we daarna weer in open landschap komen dan zijn er vaak weer spectaculaire uitzichten. Na 1,5 tot 2 uur te hebben gelopen, lopen we Wahlwiller binnen. En ook weer uit. Even buiten Wahlwiller willen we rusten. Dan hebben we weer zo’n 7 - 8 km gewandeld. Tina herinnert zich van de vorige keer een bankje langs een beekje. Dat bankje staat op een mooie plek langs het stromende beekje. En daar genieten we van een rust, heerlijk hier zo langs dat beekje! Ook nu heb ik nog last van natte voeten dus weer droge sokken aangetrokken. In het bos zijn ook weer de nodige omgevallen/overhangende bomen/takken en andere versperringen op meerdere paden.

Eyserbos
Dan gaan we richting het Eyserbos. We passeren kleine gehuchten, zoals Eys-Wittem en de Piepert. In Eys-Wittem is een halte van het Miljoenenlijntje. We zien wel het spoor maar niet de stoomtrein. In het Eyserbos wordt weer flink geklommen. Het ene moment Vaals plat dan volgen weer wat steilere klimmetjes. Ook hier is het even zoeken waar exact het hoogste punt is van deze berg. Er zou, volgens de routegids, een bergschoen in een boom hangen die de top moet markeren. We zien geen schoenen in bomen dus bepalen we zelf wanneer we de top (Summit nr. 3) hebben bereikt. De route gaat over (soms lange) bruggen over beekjes heen. Een enkele keer wordt een moerassig gebied doorkruist, zoals het kalkmoeras Cartils. Hier is een lange houten brug waar we overheen gaan. Een nieuwe brug meent Tina, 2 jaar geleden was die er nog niet. Het informatie bord ziet er ook vrij nieuw uit. Iedere 2 uur rusten houdt bij deze tocht in dat je in die tijd zo’n 7-8 km hebt afgelegd. Dit is vooral afhankelijk van het stijgingspercentage maar ook een lange daling zorgt voor “oponthoud”. Eerlijk gezegd vind ik het afdalen moeilijker dan het klimmen. Zeker op al die oneffen paden. Ik probeer vandaag met de trekkingsstokken te lopen. Of het helpt weet ik niet zo goed maar ik vind het nog lastig om een bepaald ritme te krijgen. Mijn armen kunnen de beenbewegingen niet bijhouden. Ze hebben een ander ritme. Voor mij voelt dit wel oké, dus dan laat ik het maar zo.

Gulperberg
Vlak voordat we de Gulperberg beklimmen wil Tina nog even van het toilet gebruik maken. Dit lukt bij de plaatselijke horeca en daar drinken we gelijk maar een kop koffie terwijl we ondertussen in gesprek raken met mede D.M.T. -ers. We komen iedere dag wel wandelaars tegen. De Gulperberg beklimmen verloopt nagenoeg geheel via enkele trappen. Dit valt mij mee. Ik heb andere ervaringen gehad in het verleden. De beklimming viel toen heel erg tegen. Ik meen me te herinneren dat dit was bij het Krijtlandpad in 2016/2017. Het ligt er dus heel sterk aan van welke kant een berg wordt beklommen en via een trap vind ik doorgaans prettiger klimmen. Boven op de berg is het gelijk duidelijk dat je boven bent. Uitzicht alom en het Maria Monument staat precies in het midden! Vanaf hier genieten we van een weids uitzicht over de dalen van de Geul en de Gulp. We hebben hier (weer) een rust. De 4e Summit is een feit! We zien en spreken hier een echtpaar op de fiets. Leuk al die ontmoetingen onderweg. Hardlopers vinden het hier ook leuk en op sommige trajecten is mountainbiken een geliefde sport. Wij houden het bij wandelen.

Via enkele aaneengesloten bosgebieden (met opnieuw veel omgevallen bomen op de paden) bereiken we uiteindelijk onze eindbestemming van vandaag: de Schaapskooi op de Eperheide (nabij Epen); deze locatie ligt op 300 meter afstand van de route maar is een leuke locatie waar Marianne ons kan ophalen. Het was weer geweldig. Het weer was ook geweldig. Vandaag hebben we het droog gehouden en we zijn weer 2 Summits verder. Morgen staat er een hittetraining (28 -29 graden) gepland, op traject Eperheide- Mheer/Eijsden. We lopen dan zolang we het leuk vinden.
Mijn telefoon heeft kuren. Ik heb geen bereik in enkele gebieden. En door de nattigheid van gisteren is een berichtje sturen een uitdaging. Dus onderhoudt Tina waar nodig of wenselijk contact met Marianne. Marianne staat al een tijdje te wachten bij de schaapskooi, dus gaan we snel naar huis.

[joyke]

leuk hoe je ons mee neemt op jullie avontuur het is fijn weg lezen ook voor mijn

[Cornelia]

leuk hoe je ons mee neemt op jullie avontuur het is fijn weg lezen ook voor mijn

Vooral de woordspeling "Vaals plat".

[Marko]

15 september, van de Schaapskooi Eperheidede (bij Epen) naar Eijsden, 27 km
Weersverwachting voor vandaag: het wordt een dag met veelal zonnige momenten en een middagtemperatuur van rond de 29 graden. Korte broeken weer dus, ondanks waarschuwingen voor teken. Nou, ik geloof het wel, ik ga lekker in korte broek. Al vrij snel na de start “struikelen” we min of meer over alle hindernissen die zich op ons pad bevinden. Alweer bomen, takken, stenen in soorten en maten, grind, schuin aflopende paden. Soms lukt het niet om over een boom te klimmen en kunnen we er ook niet onderdoor. Dan maar over een ander pad. En soms halen we vreemde capriolen uit als we denken er toch onderdoor te kunnen kruipen en ja hoor dan blijft mijn rugtas “hangen” aan de boom. Zie dan nog maar weer overeind te komen.

Hakkenberg
Via het Onderste en Bovenste Bosch gaan we, over Vaals platte paden, langs omgevallen en/of omgezaagde bomen door het bos tot we op een pad door het bos uitkomen waar rechts van ons (achter een bomenrij) een veld zichtbaar is en waar de top zou moeten zijn. We lopen nog een stukje verder en komen dan bij een uitzichtpunt over het veld en waar een grenspaal staat. Hier is de echte top van de Hakkenberg (Summit nr. 5). We vertoeven daarna nog geruime tijd op de Teuvenerberg maar hier wordt geen Summit aangedaan dus die telt niet mee. We lopen vandaag afwisselend door België en Nederland. Soms heb ik geen idee waar ik loop. Kan me dan ook niet zo boeien. Zolang de omgeving maar mooi is en we kunnen genieten van de wandeling. Dan lopen we ineens een stukje over asfalt. Dat loopt toch ook wel weer even lekker hoor!

Kattenrothberg
De volgende Summit (nr. 6) is op de Kattenrothberg. De klim daar naar toe is een steile klim. We lopen over een grindpad tussen bergweiden omhoog en later langs een bosrand. Via een draaihekje gaan we de bergweide op en klimmen we (het is inmiddels aardig warm geworden) verder tot een klaphekje wat op een verharde weg uitkomt. Daar is dan de top van deze berg: Summit nr. 6. Dat was even een pittig stukje met die warmte. We hebben ondertussen alweer zo’n 15 km gelopen! Met de warmte/hitte valt het verder wel mee. Klimmen met warmte en/of in een open landschap lopen is een ander verhaal. Maar verder vinden we het wel lekker lopen. Er waait dan ook een lekker briesje.

De planning voor vandaag is om minimaal te lopen tot Mheer, liefst gaan we verder om dan morgen weer een kortere etappe te lopen (vanwege de verwachte zware beklimming van d’n Observant en nog iets extra’s).
We besluiten nu om door te lopen tot Eijsden, zo’n 8 km voorbij Mheer! We wandelen door een open landschap en komen langs een kapelletje. Daar staat een bankje en willen wij graag rusten. Er zitten 2 dames op dit bankje die ook de D.M.T. lopen en zij schuiven iets op waardoor ik kan aanschuiven waarna we gezellig hebben zitten praten. Tina geeft de voorkeur aan een plekje in de schaduw en die is te vinden naast het kapelletje. Uiteindelijk bereiken we onze eindbestemming in Eijsden, nabij het station. We besluiten om van hieruit deels met het O.V. te reizen. We rijden met een buurtbus naar Mheer, waar Marianne ons ophaalt. Gelijk ook maar even tanken dan is dat ook maar gedaan. In deze grensstreek is tanken niet overal mogelijk. De concurrentie is groot (even over de grens kun je goedkoper tanken) maar wij kiezen ervoor om de plaatselijke ondernemer te ondersteunen, iets wat in de routegids van de D.M.T. van harte wordt aanbevolen.

[joyke]

weet je zeker Martin en Tina dat jullie wandelen waren en niet aan een overlevings tocht

[Cornelia]

weet je zeker Martin en Tina dat jullie wandelen waren en niet aan een overlevings tocht

Het heet ook niet voor niets "trail".

[opaMartin]

Mooie verslagen Martin.

[Marko]

16 september: van Eijsden naar Maastricht, 17 km

Hangbrug de Passerelle Caestert
“Voor iedereen die de DMT nog gaat lopen is dit een aanrader. Net van de officiele route af ligt deze mooie hangbrug! Hij is sinds eind april '26 officieel geopend en zeker de moeite waard om ook even te bezoeken, je bent er nu immers toch al in de buurt”. Dit bericht had ik op de FB-pagina van de D.M.T. gelezen en ik was meteen enthousiast. Verder gezocht en toen vond ik dit: “Dit is een indrukwekkende wandelhangbrug boven het Albertkanaal, met uitzicht op mergelwanden en het omliggende landschap. De brug hangt 50 meter boven het kanaal en is zo’n 200 meter lang. Aan beide zijden te betreden”. Tina is ook enthousiast en samen kijken we naar mogelijke routes om daar te komen. Er zijn 3 opties om daar te komen maar we hebben natuurlijk geen idee hoe de paden zijn. Voor 1 optie wordt wel gewaarschuwd, die zou niet geschikt zijn voor iedereen en is zeker niet ongevaarlijk. We zien onderweg wel wat we doen.

Over vlak terrein, langs de Maas
We worden door Marianne met de auto afgezet in Mheer en van daar uit reizen wij met de buurtbus verder naar Eijsden. Daar aangekomen is het een klein stukje lopen, tot aan de Maas. Hier steken we rond 9.45 uur de rivier over met een pont. Langs de Maas is het heerlijk lopen over een graspad. Wat is het hier mooi en wat genieten we van de wandeling. Het is ook fijn om over een pad te lopen met een redelijk vlakke ondergrond. Daar waar de Maas samenkomt met het Albertkanaal passeren wij een sluizencomplex. Zonder dat we het in de gaten hebben zijn we voorbij het punt gekomen waar we hadden moeten afbuigen voor de Belgische variant om naar de hangbrug te lopen. Dat was optie 1. Vanaf de sluizen kunnen wij nog een stukje van de officiële D.M.T. -route volgen (ruim 1 km) direct langs de Maas. Dan een stijgend pad inslaan richting de hangbrug, dat is 1,2 km extra en terug natuurlijk ook weer. Dat zou optie 2. zijn.

Met de “trap” (optie 3) naar de hangbrug
Tina loopt een stukje richting het Albertkanaal en ziet op een informatiebord wandelroutes staan die over de hangbrug gaan. Bij de blauwe route ziet zij staan dat deze over een trap gaat. Tina blij, ik blij, we wisten niet dat dit mogelijk was. De route zou hier namelijk steil omhoog gaan en gevaarlijk zijn en wordt daarom afgeraden. Wij lopen dus langs het kanaal op weg naar de “beloofde (en wij denken veilige)” trap. We lopen onder de hangbrug door maar zien geen trap. We lopen nog een eindje voorbij de hangbrug in de hoop ineens een hele mooie trap te zien. Het kanaal is links van ons en rechts zijn steile mergelwanden. Na wat zoeken denken we rechts iets te zien waar we mogelijk omhoog kunnen. Het ziet er echter erg steil uit en er is niets van wat nog op een trap lijkt. Ik probeer een stukje te klimmen en op het moment dat ik twijfel of we dit wel moeten doen komt Tina ook naar boven. Terug naar beneden lijkt geen veilige optie meer, dat ziet er akelig steil uit. Bij het volgende stuk zien we touwen vastgemaakt aan bomen en we proberen met behulp van de touwen verder omhoog te klimmen. En dat lukt. We concentreren ons nu volledig op de ondergrond en houden het touw stevig vast. Nog een klein stukje en dan zijn we er. Boven aangekomen zien we een pad wat naar de hangbrug leidt. Wat een opluchting, we zijn er!

Beloning na het ploeteren
Bij de hangbrug aangekomen scannen we onze vooraf aangeschafte digitale tickets en kunnen we de brug betreden. We lopen tot aan de andere kant van het kanaal en weer terug. Halverwege is het super gaaf om al het scheepvaartverkeer over het kanaal te zien varen. En verder natuurlijk weidse uitzichten en we zien de steile rotswand waar we langs omhoog zijn geklauterd. Hoezo veilige trap? ja er zal zeker een goede trap in de blauwe route hebben gezeten maar dat was dan een andere trap en die maakte deel uit van de totale wandeling. Wij liepen slechts een klein stukje van die blauwe route.

D’n Observant.
Na dit bezoek lopen we via een 1,2 km dalend pad “terug” naar de officiële route. Ja, dat was het pad wat we extra hadden moeten lopen bij de andere variant om bij de hangbrug te komen. Best ook een pittig pad als we dit omhoog hadden moeten lopen. We beginnen nu aan de volgende uitdaging: de beklimming van d’n Observant. Ja, het is een lange en ook best wel steile klim en nee, het voelt in eerste instantie niet als 1 van de zwaarste klimmetjes. Totdat we plots een pad omhoog mogen waar we alle zeilen moeten bijzetten om boven te komen. Geen helpende touwen maar gewoon op handen en voeten naar boven. Tot 2 x toe lijk ik niet verder omhoog te kunnen. Sterker nog, ik ga weer iets naar beneden. Glij over m’n buik maar kan me gelukkig snel herpakken. Pfoei…een grote uitglijder heb ik kunnen voorkomen. Tina volgt mij en dat gaat goed! We hebben Summit nr. 7 gehaald. We genieten hier van het bijzonder fraaie uitzicht en moeten lachen om de manier hoe we hier boven zijn gekomen. Het voelt hier een beetje als een finish maar dat is het nog niet. Er volgt een afdaling totdat we een horeca gelegenheid zien naast de ENCI groeve, wat aan de route ligt. Hier hebben we een pauze op het terras! Daarna wandelen we om de ENCI groeve heen (een prachtig gebied om te lopen) en gaan met een lange trap naar boven. Hier ook weer een waanzinnig mooi uitzicht en hier bevindt zich ook het officiële eindpunt van het Pieterpad. Dan volgt een lange afdaling en komen uiteindelijk uit bij de Maas, met zicht op….. Maastricht!!! Nog een klein en fraai gedeelte langs de Maas volgt. Dan de Maas oversteken, stukje door de stad en dan is daar het station van Maastricht. Het eindpunt van de D.M.T.
Dit is de echte finish, we hebben het gefikst en wat hebben we genoten!

Nu nog in Cottessen zien te komen en dat doen we zo: met de bus naar Vaals en vandaar met de auto naar Cottessen. (Marianne was vandaag in Aken en had de auto in Vaals geparkeerd). Alle 3 komen we, kort na elkaar, met de bus in Vaals aan.

Tot slot:
De D.M.T. zou de zwaarste wandeling van Nederland zijn. Zo heb ik het niet ervaren. Het was een pittige en avontuurlijke tocht, vanwege de soms moeilijk begaanbare paden. Het klimmen is ook een flinke klus maar is me erg meegevallen. Ik kan me voorstellen dat in een nat seizoen de modder een flink obstakel kan zijn. Die ene regendag die wij hebben gehad heeft niet het effect gehad dat we op de overige dagen alle zeilen hebben moeten bijzetten om de eindstreep te halen. En het ligt natuurlijk ook aan je eigen conditie en uithoudingsvermogen. Die is bij mij in de afgelopen jaren alleen maar verbeterd! Ook het veelvuldige trappenlopen vooraf heeft zijn vruchten afgeworpen.

Last but not least:
Fijn en gezellig gezelschap in plaats van alleen lopen heeft zeer zeker ook bijgedragen aan een geslaagde tocht.
@Tina, dank je wel voor het meelopen. Ik heb het als zeer positief ervaren om dit samen met jou te hebben mogen doen en beleven.

[Tigelu]

Na deze tocht in 2024 alleen te hebben gelopen was het deze keer soms een feest van herkenning, maar vooral veel rustiger en gezelliger lopen. Indrukken konden direct gedeeld worden met Martin in plaats van via whatsapp en foto’s.
En dankzij Martin zijn vooronderzoek leuke extraatjes: trappen, hangbrug en klimtouwen. Hoewel die laatste mijn schuld was. Ik zag de uitdaging en kreeg er gelijk zin in, dus toen ik zag dat Martin twijfelde en terug naar beneden wilde komen, Bennink gauw achter hem aangegaan waardoor hij wel door moest gaan. En leuk was het, hoewel het wel spierpijn in de armen opleverde.

[Marko]

Al een leuk begin. Benieuwd naar de rest.

Kom maar op met de rest.

Inmiddels is alles geplaatst!

Ik dacht, ik ga gelijk maar door met de 4-daagse verslagen.
Toch maar niet. Ben er weer even klaar mee.

[Marko]

De D.M.T. zit erop en wat was het een avontuur!!!
Het was GE-WEL-DIG!!!
Tina en ik hebben in 5 dagen tijd zo’n 107 km gelopen! En heel veel hoogtemeters gemaakt!

Ik hoop een verslagje te kunnen schrijven.

Gefeliciteerd Martin en Tina!

Bedankt Jannie!

Mooie verslagen Martin.

Bedankt Martin

[Marko]

Geweldig om te lezen van de lol in de regen.
Kreeg een lach op m'n gezicht en een déja vue moment.

Ik ook. Het hardst gelachen om de verwoede pogingen van Martin om droge voeten te houden op een volgelopen holle weg. Ik had al bijna vanaf het begin natte voeten, dus ik liep heel relaxed over de bodem van de holle weg.

Haha ja die regen was gewoon lachwekkend op die volgestroomde holle weg naar beneden.

[Marko]

heerlijk lezen en grappig dat jullie hier soms een eigen draai aan de routes gegeven hebben

Een eigen draai geeft soms net iets meer (s)jeu aan een route.