Dutch Mountain Trail

[Jeltsje]

Genoten van je verslag en de topprestatie die jullie geleverd hebben

[Marko]

Deze staat voor mij gepland in de maand september. We overnachten in Cottessen, dit is een buurtschap bij het dorp Vijlen en behoort tot de gemeente Vaals.
Ik wil de D.M.T. in 4 dagen lopen.

[Marko]

Deze staat voor mij gepland in de maand september. We overnachten in Cottessen, dit is een buurtschap bij het dorp Vijlen en behoort tot de gemeente Vaals.
Ik wil de D.M.T. in 4 dagen lopen.

Het is destijds niet gelukt om deze trail te lopen. Ik werd ziek bij aankomst in Zuid-Limburg.
Dit jaar ga ik, wederom in de maand september, in de herkansing. Samen met Tina, al heeft zij de trail in 2024 wel volbracht.
We lopen de trail in 4 of 5 etappes.

[joyke]

Deze staat voor mij gepland in de maand september. We overnachten in Cottessen, dit is een buurtschap bij het dorp Vijlen en behoort tot de gemeente Vaals.
Ik wil de D.M.T. in 4 dagen lopen.

Het is destijds niet gelukt om deze trail te lopen. Ik werd ziek bij aankomst in Zuid-Limburg.
Dit jaar ga ik, wederom in de maand september, in de herkansing. Samen met Tina, al heeft zij de trail in 2024 wel volbracht.
We lopen de trail in 4 of 5 etappes.

wel leuk dat je er wandel gezelschap hebt

[Marko]

Deze staat voor mij gepland in de maand september. We overnachten in Cottessen, dit is een buurtschap bij het dorp Vijlen en behoort tot de gemeente Vaals.
Ik wil de D.M.T. in 4 dagen lopen.

Het is destijds niet gelukt om deze trail te lopen. Ik werd ziek bij aankomst in Zuid-Limburg.
Dit jaar ga ik, wederom in de maand september, in de herkansing. Samen met Tina, al heeft zij de trail in 2024 wel volbracht.
We lopen de trail in 4 of 5 etappes.

wel leuk dat je er wandel gezelschap hebt

Zeker leuk!

[Marko]

Planning is om in de periode van 12 tot en met 19 september deze trail te lopen.
Ik hoop dat Tina tegen die tijd voldoende is hersteld en dat we samen kunnen lopen. Mocht dat niet zo zijn dan ga ik waarschijnlijk alléén op pad.

[Marko]

Etappe-indeling gemaakt voor de D.M.T. van volgende week. Op dag van heenreis alvast een kleine etappe van 11 km. Daarna 26, 23, 28 en 18 km. Kan nog veranderen.
Bij elkaar 108 km, samen met Tina!

[Marko]

De D.M.T. zit erop en wat was het een avontuur!!!
Het was GE-WEL-DIG!!!
Tina en ik hebben in 5 dagen tijd zo’n 107 km gelopen! En heel veel hoogtemeters gemaakt!

Ik hoop een verslagje te kunnen schrijven.

[Spatoes]

De D.M.T. zit erop en wat was het een avontuur!!!
Het was GE-WEL-DIG!!!
Tina en ik hebben in 5 dagen tijd zo’n 107 km gelopen! En heel veel hoogtemeters gemaakt!

Ik hoop een verslagje te kunnen schrijven.

Gefeliciteerd Martin en Tina!

[Marko]

Algemeen:
In de periode van 12 - 16 september hebben Tina en ik deze trail gelopen. De route gaat vrijwel geheel over onverharde paden, holle wegen, langs steile kalkwanden, door hellingbossen en door weilanden. Op de paden zijn vaak flinke versperringen door omgevallen en/of overhangende bomen. De wandeling voert langs de Seven Summits, dat zijn de Zuid-Limburgse toppen waar je goed kunt ervaren dat je in de bergen bent. Daarnaast gaat de route naar het hoogste punt van ons land. De tocht is avontuurlijk, er wordt over ruige paden gelopen waarbij je continu goed moet opletten om val-en glijpartijen te voorkomen. De route telt vele hoogteverschillen dus veel klimmen en dalen. Bij het klimmen gaan paden soms steil omhoog.

De route telt officieel 4 etappes, maar kan evengoed in meer of minder etappes worden gelopen. Op de dag van aankomst in Zuid-Limburg lopen we een korte route, om er alvast een beetje in te komen. De (naar verluid) 2 zwaarste beklimmingen zijn verwerkt in de 1e en laatste etappe. De overige Summits en het hoogste punt van Nederland zijn verdeeld over de overige dagen. Hoewel op de Vaalserberg zich het hoogste punt van Nederland bevindt, telt deze niet mee bij de Seven Summits, aangezien de top (Summit) van deze berg niet in Nederland ligt en daar komt de route niet.

Etappe-verslagen volgen.

[Marko]

12 september, van Eygelshoven (NL) naar Forsterheide (DLD), 17 km
Marianne en ik reizen vandaag met de auto naar het treinstation van Eygelshoven en daar treffen we Tina aan op het station. We zien en spreken daar meerdere wandelaars die aan hetzelfde avontuur beginnen. Het is rond 12.00 uur als Tina en ik starten met de wandeling. De planning voor vandaag is om tot Kerkrade te lopen, een korte etappe om er alvast een beetje in te komen. We gaan vrij snel een bosgebied in en daarna volgt een (deels schuin aflopend) pad langs de Strijthagerbeek en zien kasteel Strijthagen. We steken de beek over via een bruggetje en dan staan we aan de voet van de Wilhelminaberg.

Wilhelminaberg
Naar verluid kunnen we hier 1 van de zwaarste beklimmingen verwachten. De route gaat al vrij vlot omhoog. Er volgen meerdere, soms moeilijk begaanbare en/of steile paden omhoog. Ook hier schuine paden, bezaaid met takken, bomen over het pad, steentjes en andere oneffenheden. In 4 delen klauteren we naar boven. We passeren driemaal een meer verharde weg waar we weer even op adem kunnen komen en dan weer verder. Een praatje met andere wandelaars maakt de wandeling prettiger en voelt daardoor minder zwaar. Het 2e stuk is zo steil dat we ook onze handen moeten gebruiken om boven te komen. Als we bijna de top hebben bereikt verlaten Tina en ik de eigenlijke route en dalen af via het Mijnsteenpad totdat we aan de voet van de berg zijn aangekomen, aan de andere kant dan waar wij zojuist omhoog zijn geklommen. Daarbij kruisen wij 1 x de Wilhelminatrappen. Beneden aangekomen en na een korte pauze gaan wij opnieuw flink stijgen maar dan nu via de Wilhelminatrap.

Wilhelminatrap
Deze trap is de langste buitentrap van Nederland en daar wilde ik graag overheen. Dit stuk hoort niet bij de eigenlijke route en gelukkig wilde Tina dit avontuur ook aangaan. De trap telt 508 treden. De trap is 248 meter lang en overbrugt een hoogteverschil van 90 meter. Omdat de treden beneden veel breder zijn dan boven (beneden 12 meter, tegen 2 meter boven), lijkt het alsof de trap oneindig is. In iets minder dan 10 minuten zijn we boven! Prachtige uitzichten want we zijn hier op Summit nr. 1, de top van de Wilhelminaberg!

Het kunstwerk op de top van de Wilhelminaberg is een vaste lichtinstallatie met twaalf groene lichtmasten die als een klok de tijd aangeven. We genieten hier van het uitzicht. Dan wordt de daling ingezet en komen we, na wat draaiingen, weer beneden. Verderop in de route zorgt een “verdwenen bruggetje” voor een extra kilometer. We lopen om een stuwmeer heen, het Cranenweyer meer, het enige stuwmeer van Nederland en komen daarna weer op de route uit. Ter hoogte van kasteel Erenstein heb ik een korte pauze als Tina van het toilet gebruik wil maken. Daarna wandelen we langs de Anstelerbeek verder richting Kerkrade. Plots ontdekken we dat we een verkeerd pad zijn ingeslagen. We lopen over een fietspad wat hoger ligt dan de eigenlijke route langs een beekje. Het uitzicht maakt het weer goed.

Het is vandaag prima wandelweer: droog, afwisselend bewolkt en zonnig en aangename temperaturen rond de 22 graden. Voor morgen wordt (veel) regen verwacht. Daarom besluiten we om, na Kerkrade, nog enkele kilometers door te lopen. Dat scheelt dan weer voor morgen. We lopen Duitsland in en zien, ter hoogte van Horbach (DLD) een kapel: de Fatima kapel. Tina legt hier een happy stone neer. Als ik deze steen bekijk dan zie ik van wie deze steen afkomstig is: van een echtpaar uit Schiedam die het NederRandpad aan het lopen is en dat pad bijna hebben afgerond. Op 19 augustus waren zij in Zürich en hebben daar de steen in een kerk achtergelaten. Tina heeft de steen op 25 augustus in die kerk, tijdens een etappe van het Ziltepad, gevonden en meegenomen. Via Facebook laat ik het echtpaar weten dat de steen is meegereisd naar Horbach.

Onze etappe eindigt vandaag een klein plaatsje verder en wel in Forsterheide (DLD). We worden hier opgehaald door Marianne. Het is 16.45 uur en we rijden direct door naar ons vakantieverblijf in Cottessen. We hebben 17 km afgelegd. Gemiddeld tempo: 3,5 km (!!!) per uur. Dit is inclusief alle (korte) pauzes om van het uitzicht te genieten en kletspraatjes met andere D.M.T.-ers onderweg. De etappe van vandaag hebben we met 4,5 km verlengd, zodat we morgen 4,5 km minder in de regen hoeven te lopen.

[Sammie6306]

Al een leuk begin. Benieuwd naar de rest.

[Cornelia]

Al een leuk begin. Benieuwd naar de rest.

Kom maar op met de rest.

[Marko]

13 september, van Forsterheide naar Vijlen (Boscafé t Hijgend Hert), 22 km
Tina en ik worden door Marianne naar onze startlocatie gebracht en beginnen om 9.00 uur aan onze etappe van vandaag. Van de weersverwachting word ik niet vrolijk: het zal nagenoeg de gehele dag regenen! Ik heb voor vandaag 3 paar droge sokken mee. We komen vandaag op meerdere locaties de zogeheten drakentanden tegen, dit zijn betonnen tankversperringen die deel uitmaakten van de Duitse verdedigingslinie tijdens W.O. II .

We wandelen grotendeels in bosgebied over holle wegen. Hier hebben we minder hinder van de regen. Na zo’n 3 kwartier besluiten we om toch maar de regenkleding/poncho’s aan te trekken. Dit doen we in een tunneltje. Staan we tenminste nog even droog. We klimmen langzaam omhoog en worden telkens opnieuw verrast met mooie uitzichten over de regio. De regen gaan we echter steeds meer voelen en juist als ik denk dat het misschien wel fijn zal zijn om droge sokken aan te kunnen trekken geeft Tina aan behoefte te hebben aan rust. Snel dient zich een mogelijkheid aan, namelijk in een bushokje in het plaatsje Orsbach. We hebben dan zo’n 8 km afgelegd (in bijna 2 uur tijd). Na onze rust gaat het nog harder regenen. Wij gaan verder!

Schneeberg
De Schneeberg is de 1e berg die we vandaag beklimmen. Anders dan bij de Wilhelminaberg is er een geleidelijke stijging, net iets meer dan Vaals plat. We blijven langzaam maar zeker klimmen. Geen steil gedeelte, behalve in het laatste gedeelte. We hebben geen idee wanneer we de top exact hebben bereikt. Ergens hangen schoenen in een boom en dat zou erop kunnen duiden dat we er zijn. Als ik de route op mijn telefoon bekijk dan klopt dit ook wel. Ik zoek zelf een uitzichtpunt op om een selfie te maken zodat ik kan laten zien dat de 2e Summit is bereikt.

In de stromende regen naar de top van de Vaalserberg
In de regen gaat het verder. We wandelen naar Vaals. Onze G.P.S. routes zijn verschillend maar komen vlak voor de beklimming op hetzelfde punt uit. We gaan rechtsom in plaats van linksom. Op naar de Vaalserberg. Boven op de Vaalserberg is het hoogste punt van Nederland: bij het Drielandenpunt. We klimmen omhoog. De beklimming van de Vaalserberg valt mij mee. Geen moeilijke en onbegaanbare paadjes naar boven. Wel gaan we continue omhoog. Door een toename aan toeristen merken we dat we er bijna zijn. Nog even en dan zijn we er. Lekker nat geregend maar nog steeds goed gemutst. Buiten op het overdekte terras drinken we koffie en Tina gaat even snuffelen in een naastliggend (souvenirs) winkeltje.

Over stromend beekje de Vaalserberg af
Vanaf dit punt gaat de route langzaam dalend naar beneden. We worden nat van “boven, van de de regen” en we worden nat “van onderaf”. Wat blijkt. Door de vele regen is op het te belopen pad een stroompje ontstaan en dat stroompje blijven wij de hele afdaling volgen. Of volgt het stroompje ons? En dat is kilometers lang. We doen geen pogingen meer om nog iets van onszelf droog te houden. Gelukkig is de route duidelijk: het zojuist gevormde beekje blijven volgen totdat we bijna bij ons geplande eindpunt aankomen. We worden melig van alle nattigheid van boven en het stromende water onder ons. Sterker nog: we vinden het behoorlijk lachwekkend allemaal en staan af en toe gewoon even stil om dat alles te aanschouwen. Gratis door moeder natuur aangeboden.

Het eindpunt nadert. We komen zeiknat geregend aan bij boscafe ‘t Hijgend Hert” in Vijlen. Zou een leuk eindpunt zijn geweest voor een hapje en/of een drankje maar we zijn kleddernat en we worden koud.
Mijn telefoon heeft ook last van de nattigheid dus mag Tina Marianne bellen en appen om te vragen of zij ons wil komen ophalen op het parkeerterrein van het café.
Binnen een kwartier is zij er en heeft droge handdoeken voor ons meegenomen. Als 2 verzopen katten stappen we in de auto en rijdt Marianne ons naar “huis”. Een dag om nooit meer te vergeten maar die ik ook zeker niet had willen missen. We hebben onwijs veel gelachen, ondanks maar juist ook dankzij de overvloedige regenval. Naar verluid is in deze regio 23 mm regen gevallen.

[Cornelia]

Geweldig om te lezen van de lol in de regen.
Kreeg een lach op m'n gezicht en een déja vue moment.