Voorbereiding en dag 1:

[fhd]

Ook maar eens de tijd en zin gevonden om aan een verslag te werken. Geen idee hoelang het duurt voor ik alle vier de dagen erop heb staan, maar ik ben niet de enige, haha. Dus ook hier: Pak wat te drinken, ga nog even naar het toilet en geniet!

Zoals elk jaar komen J. en ik op zaterdag aan. Eerst de koffers naar de slaapkamer, rondje door het huis wat er nieuws is/aangeschaft moet worden en dan alvast zoveel mogelijk boodschappen doen wat we mee kunnen krijgen in twee fiets en twee rugtassen. J. krijgt het druk deze week, want naast dat hij mijn verzorger is, doet hij dit jaar ook de nachtwacht bij de vereniging waar we elkaar 9 jaar geleden hebben leren kennen: Blaren voor Afrika. Zij zaten nu nog steeds te springen om verzorgers en J. heeft altijd aangeboden dat hij altijd wel wilt helpen. Bijkomend voordeel is dat ik dan het bed voor mijzelf heb, niet wakker lig van zijn gesnurk en niet wakker wordt als hij 2u voor ik op wil staan er pas inkruipt...

Verdere festiviteiten dit weekend zijn het standaard rondje over de wedren op zaterdag als alles nog dicht is, laatste dingetjes kopen, lekker uit eten in de stad (Maar niet te lang blijven hangen, veel te druk voor mij!) zondag wederom rondje wedren, Waal in vlammen, Gevelconcert en maandag dan de forummeeting op de wedren. Mijn laatst gelopen toch ging goed dus ik ben er helemaal klaar voor! Ik zag nogal op tegen deze 4daagse vanwege mijn hart, maar bedacht me een paar dingen: Vorig jaar liep ik de 50km, had ik het erg zwaar en had ik het ook gered. Ik wist toen alleen nog niet waar de klachten vandaan kwamen. Nu loop ik " slechts" de 40km, die kan ik zowel links als rechtsom dromen, en ik heb extra veel rustposten (Omdat J. nu verzorger is, mag ik gratis gebruik maken van de rustposten van Blaren voor Afrika.) Ook heb ik niet veel getraint. De laastte keer dat ik meer dan 30km heb gelopen is de 4daagse van 2016 geweest. Mijn trainingstochtjes waren hooguit 25km. Het gaat of erg fout, en dan zo fout dat ik het Radbout van binnen mag bekijken, of het gaat goed, en dan misschien nog wel beter dan ik ooit had durven dromen...


DAG 1:

ik heb een late start, maar ben zo hyper dat ik al veel te vroeg naast mijn bed sta. Rustig kleed ik me aan en doe mijn ochtendritueel en fiets naar de wedren. Daar is het enorm rustig, de vroege starters zijn net weg en de late starters mogen pas over een hlf uur weg. ik sta bijna vooraan! Dat heb ik nog nooit meegemaakt, ik heb harder gefietst dan ik van plan was.. Nu heb ik alle tijd om te ontbijten en J. welterusten te wensen. Voor het eerst hoor ik het woordje van de marsleiders, normaal kan ik dat nooit horen omdat ik zo ver naar achteren sta. Dan worden we los gelaten op het parcours en de meeste studenten zijn al naar huis vertrokken. Zo is er gelukkig wat meer ruimte op het parcours. Even later besef ik dat het niet aan de studenten lag, het lijkt echt veel rustiger dan normaal op het parcours! Of zou het aan mij liggen? Bij de waalbrug zingt een vrouw over de via gladiolalalalalala en daarna wordt het stil. Bij Lent staan nog wat mensen maar ipv dat we nu meteen het gezellige dorp van Lent ingaan, gaan we nu de stille dijk op. Andere jaren was er hier nog wel iets van muziek maar nu is er niets. De kerktoren van Oosterhout lijkt maar niet dichterbij te komen, ik ben mijn orientatiepunten (De bruggen) kwijt nu we andersom lopen. Van veel mensen hoor ik dat de dijk veel korter aanvoelt, bij mij is het juist andersom: Oosterhout lijkt verderweg dan ooit! Ook het " magische" moment dat je iedereen " omhoog" de dijk op ziet lopen is er niet meer, je mag nu immers naar beneden en dat is lang zo magisch niet.

In tegenstelling van wat veel wandelaars zeiden, vind ik Oosterhout wel erg leuk dit jaar. Ze hebben echt hun best gedaan om alles in het blauw te versieren (Sinds vorig jaar meen ik(?) is de dinsdag ineens blauwe dinsdag) en ze hebben ludieke bordjes: U loopt de verkeerde kant op, indien mogelijk: keer om. En meer van dat soort humor. Er zit best wat volk buiten, nu niet aan het bier maar aan het ontbijt en de muziek is nog niet zo luid, maar dat hoeft van mij ook niet. Ook het huis was altijd erg uitpakt en meestal met zwembroek/bikini bier aan het drinken is in een opblaaszwembad zit nu in ludieke badjassen en pyama's te ontbijten. ook voor de wandelaars zijn er ontbijtjes te krijgen maar ik weet dat mijn eerste rustpost niet ver meer is.

En idd, niet lang na Oosterhout is daar mijn eerste koffierust. Na zo,n 10 minuutjes ga ik weer oppad. Mijn tempo ligt niet zo hoog (bewust!) en ik moet nog steeds wennen aan het idee dat ik aan alle kanten ingehaald wordt ipv zelf mensen in te halen, maar ik kom er wel. De lange wegen door Slijk/Ewijk en Valburg zijn net zo saai als anders, misschien nog wel saaier. Het begint ook flink warm te worden maar ik kan er vooralsnog goed tegen. Het lijkt zoals elk jaar eindeloos te duren voor ik eindelijk de welbekende gelige vlag van de oase zie, en ben blij met de Hanensoep van AGS. Ook een colatje drink ik erbij . Ik besluit even mijn hartslag te checken met een apparaatje die ik bij me heb. Echter, doet dat ding helemaal niets. AGS kan dan maar 1 ding zeggen: " Jongens, Angelique doet het niet meer!" Er wordt wat gelachen (ik ook) maar ik baal wel dat het apparaatje het niet doet. Juist nu wil ik weten hoe hoog hij is want ik voel niet altijd dat de ritmestoornis er weer is.

na de rust kom ik al snel in Elst aan waar het heerlijk rustig is. Wat een verademing om niet in een file door het centrum te hoeven! Wel is zoals elk jaar het toilet verstopt achter de rijen toeschouwers al weet ik me nog net door de mensen heen te wringen. OP het toilet doet het apparaatje het gelukkig wel weer: Alles helemaal prima! Ook steek ik zoals elk jaar weer een kaarsje op in Elst en dan is het tijd om verder te gaan. Voor ik het weet is daar de splitsing met de 50km al en ik besef dat ik sneller ga dan gedacht. Ik rust blijkbaar wel vaker, maar korter en ik voel me nog steeds erg fit. Dit stukje is ook nooit mijn favoriet geweest dus de oordopjes gaan weer in en de muziek aan. Al snel is daar de 3e rustpost waar ik een lekker bakkie yoghurt met verse aartbeitjes krijg. Het is hier alleen erg druk en weinig stoelen, al heel snel ga ik weer oppad, wetende dat de KWBN hier heel vlakbij zit. En idd, sneller dan verwacht is daar de volgende rustpost. Ik krijg een banaan en een blokje kaas en ga in de wachtrij voor het toilet staan. Zo kom ik ook tot rust. Ik voel me hart wel sneller kloppen, das niet zo gek met deze temperaturen en deze inspanning. gelukkig wordt het vanzelf rustiger bij een rust en ik weet dat ik nu wat langer moet rusten/langzamer moet lopen.

Dat langzamer lopen wordt me wel heel erg makkelijk gemaakt: Precies zoals ik voorspelde staan we in Bemmel muurvast. Het duurt niet lang, al vind ik het lang genoeg. Het is me nooit opgevallen dat je Bemmel ook meerdere keren in en uit loopt, nog een nadeel van de route omgedraait. Vlak voor Lent is daar dan de laatste rustpost. Ik blijf ook hier wat langer zitten tot ik me fit genoeg voel voor het laatste stukje. Helaas, ook in lent staan we muurvast. Ik bedenk me nog: Als er hier een ambulance moet komen heb je een rpobleem, de starten zijn zo smal, je kan geen kant op. Aan weerszijden heb je stoep vol met toeschouwers en je kan nu niet met zn allen links of rechts gaan lopen, wat op de dijk wel kan. Gelukkig voor ons komt er op dat moment geen ambu. Wel als ik Lent net uitben en zie dat de wagen een omweg moet rijden omdat ze zelf ook zien dat ze niet door de wandelaars kunnen... Laten we hopen dat het slachtoffer niet in de woonwijken lag. Wel iets voor de organisatie om over na te denken, want volgens mij snij je jezelf nu in de vingers met het argument: " De hulpdiensten kunnen niet meer op de dijk komen." Nee, maar in lent kunnen ze dus ook niet komen!

Wat rest is nog de Waalbrug en het laatste stukje centrum. Ook op de Waalbrug liggen enkele wandelaars en zie ik motors ipv ambu's. Ik wordt nog bijna aan de kant geduwt door een peleton Noren, die hebben zeker het bordje niet gezien dat je over de brug niet dient te marcheren en al helemaal niet in colone moet lopen. Daar is het te smal en te druk voor, dat is ieder jaar zo. ik kan bovendien geen kant op dus helaas moeten ze even wachten tot we over de brug zijn. Ik begrijp dat dat heel vervelend lopen is, je zet een peleton niet zomaar stil/laat ze niet makkelijk langzamer lopen maar als er een bord staat en een verkeersagent die verteld dat ze niet in colonne moeten lopen, ik niet naar links kan en al helemaal rechts tegen het hek aanloop, kan ik ook wienig anders meer doen dan mijn excuses maken,. Dit wordt alleen niet gewaardeerd en ik moet echt aan de kant. Prima, laat mij maar zien waar ik heen moet dan!Ik kan niet veel harder dan dit tempo, daarom loop ik ook helemaal aan de zijkant. Dan zijn we de brug over en kunnen ze door. Dan nog even door het gezellige centrum en dan kan ik J. in de armen sluiten. Dag 1 zit erop, en het is pas half 3! Morgen wordt het nog warmer, gelukkig heb ik dan een vroege start.

[Marko]

Nu pas dit verslag kunnen lezen.
Een goed begin, Angelique! En inderdaad, dat omhoog lopen de Oosterhoutsedijk op, dat vond ik ook altijd wel iets bijzonders. Ik ben er dit jaar afgelopen zonder goed te beseffen dat ik daar liep!