OP vakantie had ik het gehad.
Voelde me steeds slechter worden en het intresseerde mij niets meer wat er zou gaan gebeuren. Ik wilde het liefst liggen en met rust gelaten worden... als Wim daaraan had toegegeven was ik er zeer waarschijnlijk nu niet meer geweest....
Gelukkig wist ome Wim wat er loos was en heeft mij in bed gelegd, natte doeken op lichaam en washandjes op mijn bol.
Die ik er meteen weer afhaalde omdat het ongelooflijk pijn aan mijn huid deed.
hij heeft met een waaier gewapperd en zelf dat deed zeer.
we hadden geen thermometer mee, maar ik vermoed dat die was gesprongen.
Om de zoveel tijd zette hij mij onder een lauwe douche.
Ik moet zeggen dat ik tijdens deze behandeling niet errug vriendelijk tegen hem was
.
op een gegeven moment stond hij in twijfel of hij mij naar een ziekenhuis zou brengen.
De caravan schokte door mijn onbeheerste trillen van de koorts.
Na een hele beroerde dag en nacht was het ergste over, maar zeker nog een kleine week ontzettend moe etc gevoeld.
Na ongeveer 10 dagen kwam het eerste zweetdruppeltje tevoorschijn, wat was ik daar blij mee.
Later nog eens nagevraagd bij de huisarts en die waarschuwde dat je idd moet oppassen,
dus pet op, die e.v.t. nat maken en een flap aan de pet maken voor koeling in de nek.
Ik hoop dit nooit meer mee te maken, het was vreselijk.
mijn lichaam kon en wilde gewoon niet meer harder.
