hein schreef:Wij hopen er nog steeds bij te zijn. Maar wachten ook af wat er gaat gebeuren.
De tocht gaat wel door. Nicolai heeft alle mogelijke voorzorgsmaatregelen genomen. Die staan ook in de mails die je gekregen hebt.
De enige reden dat het voor mij over en uit is, komt omdat ik in Noord-Holland woon. Ik kan natuurlijk de gok nemen, maar ik weet niet hoe streng ze bij de grens controleren en of ze elders in Duitsland ook nog controleren.
Dus veel plezier en genieten van de mooie omgeving en niet te vergeten de Harz Malspoorbaan zondagmiddag.
Met beide benen op de grond kom je geen stap verder.
Bosso schreef:Ik krijg net een foto ge-apt waarbij Jens, Hein en Petra in de trein zitten.
Dus ik ga ervan uit dat ze het gehaald hebben.
Klopt en vergeleken bij het weer gisteren (min of meer hele dag regen) was vandaag de temperatuur idd niet hoog, maar wel droog en dat scheel, zeker op de top, een dikke slok op de borrel.
Met beide benen op de grond kom je geen stap verder.
Mooi die postduiven tegenwoordig.
Wij hebben een mooi weekend in de Harz gehad. Jens wist ons zaterdag voor de start al te vinden. Hij vertrok 2 groepen voor ons en uiteindelijk bij de 2e rust zagen wij hem weer.
De hele morgen droog weer gehad, volgens Jens alles redelijk vlak, daar verstaan wij wat anders onder. In de middag begon het te regenen en werd het tijd voor de poncho. Bij rust 4 moest de poncho echt aan, daarvoor hadden we nog het voordeel van het bladerdek boven ons.
Bij rust 6 eindelijk een stoel en een biertje en weer snel door.
Uiteindelijk om 18.15 gefinisht, bij de laatste 10, Jens was om 18.45 binnen.
We konden meteen in de auto stappen naar ons hotel, na een Schierker feuerstein. Hierdoor vergat Petra de wandelstok.
De zondagmorgen om 5.30 de wekker, ontbijten en om 6.15 de bus naar de start. Om7u gestart samen met Jens. Bij de eerste rust maakte Jens koffie voor ons. Proviand opgehaald en weer door. We vertrokken hier als laatste. Van de organisatie te horen gekregen dat we om 13u in Braunlagemoesten zijn.
We kwamen goed op gang, en hadden al snel veel lopers achter ons. Bij rust 2 wat drinken en fruit en weer door. Bij rust 3 in Braunlage om 12.15 een terras en een bier, hier kwamen een hoop llopers ons voorbij die wij later weer inhaalden bij de laatste etappe van 12km.
Uiteindelijk waren Petra en ik om 15.20 binnen waar de vergeten wandelstok al op ons wachtte.
Nog een bier en toen moesten we snel naar de trein. Daar kwam Jens ook aanrennen. Hij kwam bij de finish en moest meteen door naar de trein, zonder sapje.
Gelukkig kwamen ze in de trein nog langs om wat schnapps te verkopen.
Het was een geslaagd weekend, mooiste uitspraak dit weekend: jullie komen uit Nl een vlak land en zijn nog fitter dan ons en vliegen ons nog voorbij het laatste stuk.
Elke tocht begint met de eerst stap, op naar de volgende camino
