Wil1956 schreef:Zo Aike, dat is nogal een verhaal! Geweldig dat je de tocht hebt kunnen uitlopen ondanks de enkelproblemen. Door jouw positieve instelling, het trainen en de leuke groep is het toch maar gelukt! Je kan met gepaste trots nu in jouw profiel bij de Kennedymarsen een 1 invullen. En volgend jaar natuurlijk weer meedoen?
Dat ga ik meteen doen.... een 1 invullen.
Dank je wel Wil. En jij ook nog proficiat!
Als ik je verslag zo lees, dan denk ik terug aan mijn eerste (en vooralsnog enige) kennedymars (Hilversum, 2010).
Krijg stiekem toch wel weer zin om er weer eens 1 te gaan lopen :icon_eek:
Wie weet denk ik dat over 6 jaar ook weer een keer :icon_mrgreen:
Van Martin en mij was het na ruim 3,5 jaar.
@Rachel: misschien 20 mei 2017?
Wat een prachtig beeldverslag Jannie. Jij hebt duidelijk oog voor de natuur en ook leuk dat er zoveel groepsfoto's tussenzitten. Ik begrijp niet dat je nog zoveel energie over had om foto's te maken onderweg. Daar verbaas ik me toch steeds over (ook bij de anderen).
Ik dacht even dat jullie een stukje te paard hadden afgelegd, hihi, maar die ruiters kwamen jullie natuurlijk gewoon tegen, wel verleidelijk hoor.
En ik zie dat we nu weer veel beeldmateriaal hebben voor de rubriek 'maak je blaar openbaar', wat een prachtexemplaar had jij! (het lijkt wel de landkaart van de provincie Drenthe)
Wil1956 schreef:Zo Aike, dat is nogal een verhaal! Geweldig dat je de tocht hebt kunnen uitlopen ondanks de enkelproblemen. Door jouw positieve instelling, het trainen en de leuke groep is het toch maar gelukt! Je kan met gepaste trots nu in jouw profiel bij de Kennedymarsen een 1 invullen. En volgend jaar natuurlijk weer meedoen?
Dat ga ik meteen doen.... een 1 invullen.
Dank je wel Wil. En jij ook nog proficiat!
Als ik je verslag zo lees, dan denk ik terug aan mijn eerste (en vooralsnog enige) kennedymars (Hilversum, 2010).
Krijg stiekem toch wel weer zin om er weer eens 1 te gaan lopen :icon_eek:
Wie weet denk ik dat over 6 jaar ook weer een keer :icon_mrgreen:
Prachtig verslag. Je herkent en speel het spelletje wat vermoeidheid en blessures met de moraal doen uitstekend. En je beschrijft het ook nog goed. En leuk dat je de deur voor de volgende kennedymars op 20 mei 2017 nog niet hebt dicht gegooid :icon_cheesygrin:
Zou het net zo zijn als met het vierdaagse virus? :icon_cool:
Wil1956 schreef:Zo Aike, dat is nogal een verhaal! Geweldig dat je de tocht hebt kunnen uitlopen ondanks de enkelproblemen. Door jouw positieve instelling, het trainen en de leuke groep is het toch maar gelukt! Je kan met gepaste trots nu in jouw profiel bij de Kennedymarsen een 1 invullen. En volgend jaar natuurlijk weer meedoen?
Dat ga ik meteen doen.... een 1 invullen.
Dank je wel Wil. En jij ook nog proficiat!
Als ik je verslag zo lees, dan denk ik terug aan mijn eerste (en vooralsnog enige) kennedymars (Hilversum, 2010).
Krijg stiekem toch wel weer zin om er weer eens 1 te gaan lopen :icon_eek:
Wie weet denk ik dat over 6 jaar ook weer een keer :icon_mrgreen:
Van Martin en mij was het na ruim 3,5 jaar.
@Rachel: misschien 20 mei 2017?
M'n broertje wil heeeeel graag (kan t me nu eigenlijk nog niet voorstellen, maar ok) de dodentocht lopen.. En ach, wie weet ga ik dan wel mee. En dan is de stap naar de km van Waalwijk niet zo groot.. En wie weet wat ik dan het jaar er op doe..
Zeg nooit nooit :icon_cheesygrin:
Ik wil iedereen bedanken voor de verslagen en de foto's. Ook al heb ik zelf niet meegelopen het is leuk om de verslagen te lezen en de foto's te zien. Veel bekenden op de foto's gezien!
Ik heb geprobeerd mijn verslag wat kort te houden om een hoop dingen eruit te laten... Dat is dus niet gelukt! :icon_mrgreen:
Het was een tijd geleden, maar Voor deze KM was ik best een beetje nerveus. Mijn laatste dagKM liep niet fijn voor me af en ook mijn laatste nachtKm (Nog maar een paar weken geleden) liep niet goed af. Daarnaast werd er een weersvoorspelling gedaan wat je prachtig weer noemt voor op het terras maar waarvan ik weet dat ik het extra zwaar ga krijgen. Toch had ik er wel veel zin in. De avond ervoor nog uiteten geweest met drie wandelvriendinnen en dat gaf wel wat afleiding hoewel mijn gedachtes steeds uitgingen naar de komende tocht. Ik hoopte dat ik hem zoals gemiddeld bij mij tussen de 16 en 17u zou volbrengen, dan hoefde ik tenminste niet in het donker te lopen want ik had mijn hesje niet bij me.
Ver voor de wekker afging lag ik al te stuiteren in bed (Een unicum bij mij, normaal wil ik zo lang mogelijk blijven slapen en kan ik moeilijk wakker worden.) Ik besloot om me rustig alvast aan te kleden en de boel bijelkar te rapen van wat nog niet was ingepakt.Ik had de vouwfiets mee en het was nog geen 5min. Fietsen naar de start. Daar aangekomen was het al een drukte van jewelste en erg benauwd binnen. Ik sloot aan in de lange rij om me aan te melden toen bleek dat de rij voor de koffie was… Nouja, ik kreeg mijn papieren van Remy en stond al bijna bij de bar dus ruilde meteen het bonnetje om voor een koffie. Buiten mijn ontbijt weggewerkt en wat mensen gedag gezegd. Toen, eindelijk mochten we vertekken.
Ik liep eerst even met Tina mee maar versnelde algauw en kwam het groepje Walkers tegen van het forum waavan 1 iemand debutant was en er een paar voor hun 2e KM gingen. Met Martin tot de 1e rustpost gelopen. Ik had de rust niet om nu al te gaan zitten en wilde niet nog een bak koffie want dat vonden mijn darmen vast niet goed. Ik gaf mijn bonnetje aan iemand die het gebruiken kon en na een krentenbol gegeten te hebben ging ik snel weer oppad. Het grappige was dat er steeds in de bosjes een fotograaf bezig was dat het net Joop van Tellingen was. (Paparazzi)Ik ben dan ook erg benieuwd naar alle foto’s, het zouden er slechts 5.000 zijn…
De volgende rustpost zou in Beers zijn en ipv bij de 4daagse de 50km afstand, kwam de kerktoren nu wel snel dichbij. Hier klede ik me om naar zomers tenue want de zon begon al te komen en er was voorspeld dat het tussen 10.00 en 14.00u op zijn warmst zou worden met volle zon. Daarna zou het drukkend benauwd worden en bewolkt. Aldus buienradar.nl. Hier ook een manaan en een bandarijn gepakt en toen was ik mijn koffie kwijt. Bleek ik hem bij het fruit te hebben laten staan. Hij was wel lekker afgekoeld toen ik hem vond!
Het begon idd flink warm te worden maar had het tempo er nog goed inzitten en genoot van de prachtige omgeving en het enorme gratis concert wat de vogels en een enkele kikker gaven. Ik denk dat deze KM wel een van de mooiste is die ik ooit heb gelopen, en ik heb er al best wat verschillende mogen doen. Voor ik het wist was daar de rust op 30km al en kreeg ik een stuk appeltaart. Je zou hier ook met biggetjes kunnen knuffelen maar die heb ik helaas niet gezien. Later op foto’s van anderen de schattige diertjes wel gezien, ze waren er blijkbaar wel. Op dezelfde foto’s zie ik ook een grote partytent die ik ook niet gezien heb. Ik vermoed dat het achter de uitspanning was waar ik zat.
Na de rust mogen we weer een natuurgebied in en nu moeten we door een aantal klaphekjes. De wandelaars voor mij laten de hekjes steeds dichtvallen terwijl ik vlak achter ze loop en ik heb me wel meer verwonderd over het gedrag van sommige wandelaars.. Ik keek steeds achterom of er niemand vlak achter mij zat, anders hield ik het hekje open. Zo ook in dit geval en ik werd ingehaald door een man met een papiertje op zijn rugzak en een collectebusje. Op het papiertje zag ik staan dat hij voor ST. hulphond liep, hulphonden voor veteranen. Sinds de reclames op TV weet ik van dit doel af en de afgelopen en komende 4daagse gaat het geld naar dit doel wat op mijn vaste 4daagserustpost opgehaald wordt. We raakten in gesprek in zo kwam ik erachter dat hij ook een Veteraan was, van de Afghanisanmissie. Ondanks dat het zweet van mijn voorhoofd stroomde kreeg ik op dat moment kippenvel. Ik durfde niet goed te vragen wat hij precies gedaan had, wat zijn functie was terwijl ik dat enorm interessant vond (En vind!) want dat vond ik ongepast en wilde niets oprakelen bij hem. Hij had wel een fijn wandeltempo en leuke humor dus bleven we een tijd bijelkaar lopen. Onderweg leken we nog mensen verkeerd te zien lopen maar achteraf waren dat pijlen voor een andere afstand. Ik was inmiddels al een beetje moe en dan kijk ik naar kleuren. De pijl die wij moesten volgen was zwart op een gele achtergrond. Ook deze pijl was dat maar hij bleek toch anders te zijn,.
De Veteraan (Dennis bleek hij te heten) en ik hadden er grote lol om. We liepen over de groene heuvels in het grote bos en hoorden voor ons een trompetter en achter ons een picolo(Blokfluitje) en nee, niet van het Circus van Jeroen Bosch en ook geen Jan Klaassen. Ik kreeg het weer benauwd en was blij om op de muziek te kunnen concentreren wat voor en achter ons vandaan kwam. Toen we weer op vlak terrein liepen kwam Dennis een bekende tegen die voor mij iets te langzaam liep. Ik probeerde niet te versnellen maar uiteindelijk kreeg ik last van mijn rug dus ben doorgedenderd. Daar werd ik ingehaald door een man en ineens haalt hij zijn fluit uit zijn broek (Ja, ik schrijf het expres zo!) en begin Ierse deuntje te spelen op de picolo. Dit was de man van de fluit! Toevallig liepen we toen in een landschap wat me sterk aan Ierland deed denken. Ik zat er een heel klein beetje doorheen omdat de rustpost iets te lang op zich liet wachten voor mijn gevoel maar dit looste mij er wel weer doorheen. Ik had het idee dat de post nie op 39km zat maar op 41 ofzo.
Eindelijk op de post aangekomen bestelde ik een soepje. Ik moest nodig wat zouts eten. Ook klede ik me weer om en fris en fruitig vertrok ik na 20min. Weer waar ik normaal zeker 30min. Rust op de 40km. Maar ik voelde me nog steeds goed al had ik wel wat last van de warmt, dat mocht geen naam hebben
Opweg naar de volgende rustpost, die bij een molen zou zijn kwam ik twee dames tegen die wel een oppepper konden gebruiken. Gedrieen liepen we verder, wat ik wel heel fijn vond, want ik was mijn routebeschrijving verloren en moest nu nogal erg op de pijlen gaan letten wat nogal vermoeiend was. Ook wist ik niet hoever de rusten uitelkaar waren. Ja, qua kilomters wel, maar dat zei me nog weinig.Bij de molen aangekomen konden we weer soep krijgen maar die had ik net op. Broodjes knakworst was er ook en diverse drankjes.Ik had het geluk dat er nog 1 stoel over was, anders moest ik blijven staan en dat deed ik al lang genoeg.
Het zou nu ongeveer om het uur of zelfs korter zijn voor er weer een rustpost kwam en toen kwam daar de man met de hamer. OPeens kon ik mijn warmte niet meer kwijt. ipv dat de zon aan kracht zou afnemen zoals het weerbericht was nam ze alleen maar toe en mijn handdoekje die ik bij elke post nat maakte was binnen no-time weer droog. Het duurde een eeuwigheid voor mijn gevoel toen de waterpost in zicht kwam. steeds lange rechte wegen waar ik in de verte wandelaars zag lopen dus nog geen post. weer een bochjtje en weer een ellelange weg en geen post.Bij elke auto hoopte ik dat het de post was, maar helaas. Eindelijk zag ik een busje in de verte, zou het dan toch?... Ik bleek slechts een uurtje te hebben gelopen op 6km, zo slecht ging het helemaal niet maar zo voelde het wel. In het echt zullen die wegen ook helemaal niet zo lang zijn geweest, was ook mijjn gevoel. Ik had inmiddels een kop als een boemeltrein en had het idee dat er stoom uit mijn oren kwam en misschien ook wel van andere plaatsen van mijn lichaam. Gelukkig zag degene bij de waterpost dat en gaf me een aantal flesjes om over mijn handdoek te gooien, want een zou niet genoeg zijn. Ook Dennis kwam ik hier weer tegen en hij was nu in gezeldschap van Jack. Jack, ken ik van de KM van Etten-Leur van vorig jaar, prima kerel.
Na tien minuutjes was mijn energie tot de helft gestegen en durfde ik het aan naar de volgende post op slechts 3km afstand. Ik liep met de mannen mee en nog twee anderen en vertelde het verhaal van de man van de fluit. (Die hij uit zijn broek haalde..) Iedereen lag natuurlijk in een deuk en blijkbaar is dit ook op film gezet.De post kwam heel snel al en daar konden we kiezen uit een snack of friet met wat drinken. Ik koos voor een kroket met mayo en een groot glas suiker. Ehh multisap. Zoet met zout was wat ik nu nodig had, en een toilet! Ik kwam nog een oude bekende tegen die nu voor het Rode kruis bezig was en Hier werd een stilzwijgend pact gesloten dat we met zn drieen tot de finish samen zouden blijven. Ik kon de afleiding goed gebruiken en vond het wel gezellig zo en kreeg sterk de indruk dat het wederzijds was. Wel moest ik nu even bij elke rust echt even zitten om het gevecht met de warmte te blijven winnen maar dat was geen probleem.
De volgende post was weer een waterpost en toen kreeg Dennis pas echt last van een heel pijnlijk iets. Het " sudderde" al even maar nu was het dan echt goed mis. Met wat grappen en grollen probeerde ik hem de pijn doen vergeten en algauw ging het wel weer. Ik merkte dat de vermoeidheid bij mij toesloeg want sommige geintjes had ik niet helemaal door... Uiteindelijk kwamen we bij een pannenkoekrestaurant al had ik totaal geen trek in een pannenkoek, wel in een biertje! Achter me zat een jongen die er helemaal doorheen zat en zijn moeder en vriendin waren maar aan het redderen. Ik vroeg of het zijn eerste keer was en wat er aan scheelde. Het was idd zijn eerste keer en hij was zo moe dat hij niet wist wat hij nu wilde. En dat hij last had van zijn kuiten. Heb hem geadviseerd rustig door te lopen en vooral te blijven eten en drinken, hij hoefde nog maar 12km en was nu al hier, dan had hij het enorm goed gedaan! Dat leek hem op te fleuren. Ondertussen ging mijn biertje er in als koek en ineens voelde ik mijn energie naar 100% stijgen. ik was klaar voor de volgende etappe, nog slechts 12km en nog 1 rust te gaan! Dennis had weer opstart problemen dus ik kletste maar raak tegen hem om hem af te leiden. Volgens een verslag die hij op Facebook heeft gezegd heeft dat blijkbaar geholpen.
De route nu begon wat minder mooi te worden en eigenlijk duurde deze 6km ook weer erg lang. Viel ons drieen tegen dat de post toch verder was dan gedacht. Vlak voor de rust kwam ik de jonge kerel weer tegen die het zo zwaar had op de vorige rust en besloot de laatste 100 mtrs met hem mee te lopen. Dennis en Jack redden zich nu wel. Ik lootse de jongen in een stoel, hij had al wat van het pasta buffet gehad en de bediening regelde wat te drinken voor hem. Helaas sloegen ze mij steeds over. Net op het moment dat ik hard COEBERGH!! wilde roepen kwam er iemand aan waarbij ik mocht afrekenen. Ik zei dat ik dan graag eerst wilde bestellen en mijn bestelling wilde krijgen. ik stond voor mijn gevoel al zeker een kwartier en steeds meer wandelaars riepen gewoon wat ze wilde en werden aan tafel geholpen..Uiteindelijk betaald en 5 min. later dan ein-de-lijk de drankjes gehad. Ik hoefde geen pasta, moest al kokhalsen bij het idee maar Hoera! ze hadden ook stukjes komkommer en tomaat. Dat vond ik wel even een goeie maaltijd aangezienik al genoeg had gehad onderweg.
Toen we vertrokken was de jongen al weg, of hij zat op het toilet en ik bedacht dat we hem misschien wel weer tegen zouden komen.Met nog slechts een kleine 6km te gaan begonnen de opstartprobleempjes weer maar zelf hoefde ik ook niet zo nodig snel weer van start. Ik had bij de vorige rust al wat verzonnen waarover ik het nu kon hebben met Dennis zodat hij weer afleiding had en het werkte gewoon weer! Mooi man. Als drie musketeers incl. een verdwaalde 4e liepen we het laatste stuk. helaas was het stuk door het centrum niet zo gezellig als gehoopt, geen muziek, geen intocht, de uitbaters leken niet geluisterd te hebben naar de organisator.Uiteindelijk kwamen we binnen en was de jongen er al! waren ze kuiten blijkbaar losgekomen en heeft ie het laatste stuk vleugels gekregen. uiteraard hem gefeliciteerd voor ik zelf mijn medaille haalde. Ikzelf bleek er idd 16,5u over te hebben gedaan. Met deze weersomstandigheden en een parcours wat zowel verhard,onverhard en halfverhard was is dat een puike prestatie van mij!
En nog een leuk detail: Ik dacht dat dit mijn 24eKM was, maar het blijkt mijn 25e te zijn dus ik mag nu de oorkonde betsellen! Mannen, bedankt voor alles en hopelijk tot een volgende KM. Was fijn samen te lopen
Echt genieten van al die verhalen! Angelique jij ook bedankt, het was net of ik even meeliep. Dat had ik bij Aike's verslag ook al.
Maar dat is wel een stuk makkelijker vanuit een stoel in de trein tussen Den Haag en Amsterdam, hihi.
Bedankt voor alle leuke reacties op mijn verslag. En ook bedankt voor alle andere verslagen, hier en op Facebook. Ik geniet ook iedere keer weer na :icon_biggrin:
Allen,
De afgelopen dagen hebben we alles kunnen lezen over de schitterende verhalen en ervaringen voor, tijdens en na de kennedymars.
Wauw, het besef begint echt te komen wat voor werk we hebben neergezet en lichamelijk hoeveel energie de voorbereiding heeft gekost. Maar het gaf echt voldoening.
Natuurlijk heb ik dit niet alleen gedaan, maar dankzij de vrijwilligers die jullie hebben bijgestaan de gehele tocht ben ik zo dankbaar! Zonde hun geen tocht en daarom: een like is bedankt!!
Dan nog de sponsoring. In tijden van crisis is het altijd lastig om sponsoren te zoeken. Werven heb ik gedaan en mijn plan voorgeschoteld. Stuk voor stuk waren ze enthousiast en gaven ze het vertrouwen erin. Grote dank gaat dan ook naar Jumbo Cuijk die vanaf dag 1 al lyrisch waren en zich wouden verbinden als hoofdsponsor tijdens dit evenement.
Als laatste bedank ik graag nog alle rustposten die hebben bijgedragen aan het opvangen van jullie toppers. Een kleine belronde leverde al de mooie woorden op dat wandelaars echt nette mensen zijn met een boel humor. Ze zien jullie graag allemaal weer terug!
Dan de editie van 2017. Velen zullen hopelijk voor de tweede herinnering gaan en er zal ook wat aangepast worden.
- de pijlen gaan vervangen worden en zullen 4daagse borden worden. Hierbij zal iedere afstand een eigen kleur gaan krijgen. (Avonds breekverlichting)
- de laatste 10KM zal worden aangepast waarbij het pannenkoekenhuis zal gaan plaatsnemen op 4/6KM voor de finish waarbij er geen lus zal worden gemaakt meer richting Vianen.
- startlocatie zijn we nog aan het onderhandelen / zoeken
- max. Deelname 550 op de 80KM
- diverse slaaparrangementen in verschillende klasses.
-1x tassentransport op de 40KM of 2x op de 30 en 60KM.
We hopen jullie volgend naar weer terug te zien en men kan weer inschrijven vanaf september!
Gelopen KM 2017: 2
Nog te lopen.
15 april Sittard
12/13 mei Hilversum
3/4 juni Weert
10 juni Hengelo
1/2juli Someren
2/3 september Vijfhuizen
17/18 juni Amsterdam- Leeuwarden (150KM)
16/17 september Nijmegen - Rotterdam (160KM)
