Ergens voor 20:00 stonden/zaten we vast klaar voorin het startvak, want als je het Rondje er achteraan wilt lopen moet je eigenlijk wel in minder dan 11 uur finishen en dan kun je die vertraging bij de start vanwege dat fantastische scansysteem en het moeten slalommen om alle langzamere wandelaars die voor je zitten gewoon niet gebruiken. Gelukkig ging de start redelijk voorspoedig en vrij snel liepen we behoorlijk voorin, toen we na een kort rondje door Someren weer langs het startplein kwamen was men daar nog steeds druk bezig met het scannen van wandelaars. Voor mij was dit de eerste Kennedymars waar echt flink veel publiek langs de kant aanwezig is, met allerhande muziek- en omroepinstallaties. Gedurende de eerste 40 kilometer ben ik ook vrij vaak aangezien voor de eerste vrouw
Het stuk dat me het meest bij is gebleven is het deel rond de heidevelden (geen idee meer hoe dat precies heet). Het begon met flink wat onweer, dat gelukkig wel op afstand bleef. Daarna begon de zon een beetje op te komen en kleurde de hele lucht erg dieprood door de donkere wolken die er hingen. Gaandeweg werd dit lichter rood en toen de zon echt opgekomen was kregen we een pracht van een regenboog. Ik heb echt behoorlijk wat zonsopkomsten gezien, maar deze was echt bijzonder.
Rond 09:18 waren we over de finish voor de Kennedymars, toch 18 minuten later dan gepland. Na het scannen en het snel in de tassen stoppen van alle spullen die je bij de finish krijgt zijn we direct verder gelopen voor het Rondje. Het grootste knelpunt hierbij zou de eerste rustpost zijn, die ook vrij vroeg weer dicht ging. De tweede rustpost lag weer op de route van de Kennedymars en was qua openingstijden een stuk ruimer. Gedurende dit stuk begon ik zowel een slaap- als een energiedip te krijgen en heb ik regelmatig even stil moeten staan om weer op krachten te komen. Of we op tijd waren bij de eerste rustpost weet ik niet, maar aangezien ze daar al hadden gehoord dat de laatste wandelaar intussen gepasseerd was hadden ze vast alles afgebroken. Gelukkig was de persoon die daar de verzorging deed nog aanwezig en werd er zo goed en zo kwaad als het ging nog even wat voor ons geregeld en konden we nog even wat cherrytomaatjes eten om op krachten te komen (Ik wist niet dat die in zoveel verschillende uitvoeringen kwamen als wat ik afgelopen weekend gezien heb). Hierna voelde ik me weer een stuk beter en konden we door naar de rustpost op 20KM, de grote tent met zitgelegenheid waar we ook tijdens de Kennedymars al geweest waren. Een of twee kilometer voor deze rust haalden we de achterste loper van de 40 in, dus we zaten weer in het deelnemersveld. Bij deze rust hebben we echt even wat langer gezeten, aardbeien gegeten en even hoi gezegd tegen Rob Keetlaer die op het punt stond om weer te vertrekken. Vanaf hier was het duidelijk weer druk op de route en mochten we weer slalommen om de mensen heen. Aangezien we toch wel een flink hoger tempo hadden dan de andere wandelaars op de route en volgens iedereen aan het snelwandelen waren kregen we regelmatig de vraag of wij die mensen waren die beide tochten aan het lopen waren. Blijkbaar was er toch nog wel wat ruchtbaarheid gegeven aan deze actie. Ook grappig was dat we vaak toch nog wel even wat langer zijn blijven zitten bij sommige rustposten, waardoor we regelmatig dezelfde personen inhaalden. Uiteindelijk om 16:18 voor de tweede keer over de finish. Daarna vond mijn lichaam dat het ook wel genoeg gewandeld had en heeft het me behoorlijk wat moeite gekost om de paar stappen naar een terrasje daar te doen en ben ik erg blij dat er een pendeldienst langs kwam toen we naar het busstation liepen om ons even het laatste stukje te brengen.
; dit soort signalen gaat dan toch een beetje verloren en dat is jammer voor een verder geslaagd evenement.
en erg leuk om de verhalen te lezen.