Dag 4: droog feestelijk einde

[opa-paul]

Ik heb 4 zware dagen gehad maar Paul,Rik en ik hebben het alle 3 gehaald. Gister starten was erg moeilijk en heb zowel woensdag als gisteren serieus over uitstappen gedacht. Nu na een nachtje slapen gaat t redelijk. |Ben heel moe en emotioneel. |De voeten doen onbeschrijfelijk pijn, maar ben zo trots op ons. Paul die mij er 4 dagen letterlijk doorheen gesleept heeft met zijn kletspraatjes, zijn goede inschattingen wanneer te rusten, zijn goedemorgen(morgen gaat het wel maar vandaag?) zijn irritante geklik met het cadeautje van wilma, het gedoe rondom het eten(rusten betekend eten) en zijn optimisme alle dagen. Het niet alleen op sleeptouw van mij maar op woensdag hebben we ook rik (van sandra) mee genomen nadat zijn vader niet meer kon starten. Ags en carla die mij woensdag in tranen hebben opgevangen en alle dagen weer een rustpunt waren om naar toe te lopen. Gerrit die woensdag na 20 km mij eindelijk van de pijn in mijn ribben af kon helpen en ikhet echt niet meer zag zitten. Iedereen die getwitterd heeft of op een andere manier tot steun is geweest. PAUL BEDANKT en de rest ook

Sabine dank je voor deze lieve woorden maar het is te veel eer, jij heb toch zelf moeten lopen en daar neem ik m'n petje voor af en verder ben ik het wel met je eens dat Carla-Erik en Jos echt kanjers zijn en verder dat Gerrit zijn gewicht in goud waard is zoals die jou weer in elkaar heeft gezet en verder iedereen BEDANKT voor een fantastische week.

[LDWjr]

ik moet zeggen dat ik mij er persoonlijk niet aan stoor, sterker nog, toen ik dat JvV actie team zag en hoorde lachte ik me de l.l uit de box
Ik zeg:Jan van Vulpen

ik stoorde mij er ook niet aan. wat mij wel op is gevallen dat er voor mijn gevoel veel meer zooi langs de weg lag dan andere jaren.
incl de stickers van die vulpen

Stond die dan ook zelf al op te rapen en los te trekken in Mook.

respect

het lijkt niet zo erg als je het even hoort, maar toen ik donderdag achteraan belandde door de EHBO kwam ik ze tegen, alleen toen bleven ze een hele tijd vlak achter me lopen: ik heb ze van MILSBEEK TOT GROESBEEK constant moeten aanhoren!!!!! ](*,)

p.s. ik bergrijp echt wel dat het grappig bedoeld was hoor.

[Otto]

ik moet zeggen dat ik mij er persoonlijk niet aan stoor, sterker nog, toen ik dat JvV actie team zag en hoorde lachte ik me de l.l uit de box
Ik zeg:Jan van Vulpen

ik stoorde mij er ook niet aan. wat mij wel op is gevallen dat er voor mijn gevoel veel meer zooi langs de weg lag dan andere jaren.
incl de stickers van die vulpen

Stond die dan ook zelf al op te rapen en los te trekken in Mook.

respect

het lijkt niet zo erg als je het even hoort, maar toen ik donderdag achteraan belandde door de EHBO kwam ik ze tegen, alleen toen bleven ze een hele tijd vlak achter me lopen: ik heb ze van MILSBEEK TOT GROESBEEK constant moeten aanhoren!!!!! ](*,)

p.s. ik bergrijp echt wel dat het grappig bedoeld was hoor.

jij bent toch snel genoeg om ze achter je te laten?

[herwin]

Mensen die net van de EHBO afkomen hebben meestal nog wat pijnlijke voeten en lopen wat minder snel he

[Otto]

Mensen die net van de EHBO afkomen hebben meestal nog wat pijnlijke voeten en lopen wat minder snel he

ja joh?
bedankt voor de uitleg tong

[herwin]

hap hap

[Otto]

hap hap

gaat het je daarom?

[herwin]

Uiteraard, dit was absoluut niet dat ik door had dat ik een domme opmerking had gemaakt en een manier zocht om me eruit te praten :-"

[Joachim]

nog even iets tussen door: iedereen kent de bergen reclametroep van Jan van Vulpen de Boomzager, maar ik ben zelfs zijn actieteam tegengekomen: ze dragen zijn T-shirts, en nog erger, ze zingen zijn lied:

Er is maar 1 Jan van Vulpen,
Er is maar 1 Jan van Vulpen,
Hij loopt dan wel niet,
Voor hem toch dit lied,
Jan van Vulpen is onze held,

Er is maar 1 Jan van Vulpen,
Er is maar 1 Jan van Vulpen,
Eerst zaagt hij hem links,
Dan zaagt hij ze rechts,
Dat is de Jan van Vulpen Express,

dit zongen ze uren lang door....... ](*,)

en het waren nog volwassen mannen ook, misschien zelfs met een greintje zelfrespect.......... #-o

Hoe gestoord kunnen somige mensen doen?

Ik vind het geniale reclame. Die man heeft zoveel exposure gehd terwijl ... wie heeft er nou eigenlijk regelmatig een houtzager nodig?

Verder heb ik nog opgevangen in het peloton dat J.v.V. analfabeet is ... eigenlijk wel passende achternaam dan

[Bill de oud naut]

ik moet zeggen dat ik mij er persoonlijk niet aan stoor, sterker nog, toen ik dat JvV actie team zag en hoorde lachte ik me de l.l uit de box
Ik zeg:Jan van Vulpen

ik stoorde mij er ook niet aan. wat mij wel op is gevallen dat er voor mijn gevoel veel meer zooi langs de weg lag dan andere jaren.
incl de stickers van die vulpen

Stond die dan ook zelf al op te rapen en los te trekken in Mook.

respect

het lijkt niet zo erg als je het even hoort, maar toen ik donderdag achteraan belandde door de EHBO kwam ik ze tegen, alleen toen bleven ze een hele tijd vlak achter me lopen: ik heb ze van MILSBEEK TOT GROESBEEK constant moeten aanhoren!!!!! ](*,)

p.s. ik bergrijp echt wel dat het grappig bedoeld was hoor.

Onze forummers doen wel meer gekke dingen hoor, wen er maar vast aan

[Bill de oud naut]

Inderdaad een feestelijk einde van Nijmegen 2012. Van mij kant gezien zal dat ook wel een tijdje zo blijven. Ik wil zeker niet negatief gaan overkomen want zo zit ik zeker niet in elkaar! (en mensen die mij kennen weten dat ook wel) Afgelopen week liep ik Nijmegen voor de tweede keer en op de eerste dag al was er 1 korte zin die in me opkwam, Nijmegen is sfeer en gezelligheid en de rest neem je op de koop toe. Vooral dat laatste begon bij mij steeds zwaarder te wegen. De eerste 2 dagen kon ik niet m'n eigen tempo lopen op enkele stukken na dan. Ik ben echt geen tempobeul hoor, want mijn loopsnelheid is 6,3 km per uur. Maar het tempo van de deelnemers lag vaak zo laag, soms wel 4,5 km per uur op de brede paden/wegen, dat ik gewoon niet met mijn looppas uitkwam en wekte bij mij irritatie op. Soms kon ik daar wat aan doen door vaak het veld diagonaal te doorkruisen van de ene naar de andere kant en vond dat best wel vermoeiend omdat ik daardoor niet in mijn konstante loopritme kon komen. Dag 3 kon dat gelukkig wel en van start tot finish liep ik over het parcour in een heerlijke flow. Gisteren de laatste dag waren er ook nog wel veel momenten bij dat dit mogelijk was, maar begon bij mij de saaiheid van het alleen maar asfaltlopen toe te slaan. Om die saaiheid en het gevoel ervan te omzeilen zette ik nog extra aan, maar ging daardoor wel over m'n eigen grens heen. Eigewijs en dat wist ik heel goed, maar kon voor m'n gevoel gewoon niet anders. Natuurlijk kwam de afrekening en dat was op 15 km voor de finish. Ik kreeg last van mijn rechterscheenbeen en werd al snel steeds pijnlijker. Onderweg bij bewoners met een fles koud water mijn scheenbeen gekoeld en daarna rustig richting de finish gelopen. Ik heb Nijmegen nu 2 keer gelopen maar wist van de week al dat ik deze volgend jaar niet meer moet doen. Twee maanden geleden dacht ik al aan een andere 4-daagse. Het parcour, uitdaging en erbij opgeteld de schitterende omgeving heeft mij doen besluiten om volgend jaar de 4-daagse van Apeldoorn te gaan lopen. Eind van het jaar beslis ik wel welke afstand, maar de kans is dat ik voor de langste gaat

Ik herken veel in jouw verhaal van mijn begintijd tijdens de 4-daagse, gelukkig heb ik mij daar snel over heen gezet en ben al vrij vroeg gaan genieten van de 4-daagse, na mijn tweede keer in pelotonsverband ben ik individueel gaan lopen, samen met mijn vrouw (11 keer) en ben zo de lol ervan in gaan zien, je kunt nu eenmaal niet steeds stevig doorlopen daar, of je moet voorin lopen, of in de achterhoede en als je dan in de drukte terug komt, dan is het tijd voor RUST, want daar moet je ook op trainen . Maar zo heeft iedereen zijn ding en wie weet denk je er over een paar jaar anders over en zo niet geniet van de ander 4-daagse met volle teugen.

[Truitje]

Inderdaad een feestelijk einde van Nijmegen 2012. Van mij kant gezien zal dat ook wel een tijdje zo blijven. Ik wil zeker niet negatief gaan overkomen want zo zit ik zeker niet in elkaar! (en mensen die mij kennen weten dat ook wel) Afgelopen week liep ik Nijmegen voor de tweede keer en op de eerste dag al was er 1 korte zin die in me opkwam, Nijmegen is sfeer en gezelligheid en de rest neem je op de koop toe. Vooral dat laatste begon bij mij steeds zwaarder te wegen. De eerste 2 dagen kon ik niet m'n eigen tempo lopen op enkele stukken na dan. Ik ben echt geen tempobeul hoor, want mijn loopsnelheid is 6,3 km per uur. Maar het tempo van de deelnemers lag vaak zo laag, soms wel 4,5 km per uur op de brede paden/wegen, dat ik gewoon niet met mijn looppas uitkwam en wekte bij mij irritatie op. Soms kon ik daar wat aan doen door vaak het veld diagonaal te doorkruisen van de ene naar de andere kant en vond dat best wel vermoeiend omdat ik daardoor niet in mijn konstante loopritme kon komen. Dag 3 kon dat gelukkig wel en van start tot finish liep ik over het parcour in een heerlijke flow. Gisteren de laatste dag waren er ook nog wel veel momenten bij dat dit mogelijk was, maar begon bij mij de saaiheid van het alleen maar asfaltlopen toe te slaan. Om die saaiheid en het gevoel ervan te omzeilen zette ik nog extra aan, maar ging daardoor wel over m'n eigen grens heen. Eigewijs en dat wist ik heel goed, maar kon voor m'n gevoel gewoon niet anders. Natuurlijk kwam de afrekening en dat was op 15 km voor de finish. Ik kreeg last van mijn rechterscheenbeen en werd al snel steeds pijnlijker. Onderweg bij bewoners met een fles koud water mijn scheenbeen gekoeld en daarna rustig richting de finish gelopen. Ik heb Nijmegen nu 2 keer gelopen maar wist van de week al dat ik deze volgend jaar niet meer moet doen. Twee maanden geleden dacht ik al aan een andere 4-daagse. Het parcour, uitdaging en erbij opgeteld de schitterende omgeving heeft mij doen besluiten om volgend jaar de 4-daagse van Apeldoorn te gaan lopen. Eind van het jaar beslis ik wel welke afstand, maar de kans is dat ik voor de langste gaat

Ik herken veel in jouw verhaal van mijn begintijd tijdens de 4-daagse, gelukkig heb ik mij daar snel over heen gezet en ben al vrij vroeg gaan genieten van de 4-daagse, na mijn tweede keer in pelotonsverband ben ik individueel gaan lopen, samen met mijn vrouw (11 keer) en ben zo de lol ervan in gaan zien, je kunt nu eenmaal niet steeds stevig doorlopen daar, of je moet voorin lopen, of in de achterhoede en als je dan in de drukte terug komt, dan is het tijd voor RUST, want daar moet je ook op trainen . Maar zo heeft iedereen zijn ding en wie weet denk je er over een paar jaar anders over en zo niet geniet van de ander 4-daagse met volle teugen.

Ach Bill, wie weet loopt ie volgend jaar in Apeldoorn een paar dagen in de regen en de modder, dan piept ie weer anders, want alleen over asfalt lopen doet ie niet graag, maar door de modder lopen volgens mij nog minder

[LDW]

p.s. ik bergrijp echt wel dat het grappig bedoeld was hoor.

Onze forummers doen wel meer gekke dingen hoor, wen er maar vast aan

Dat heeft Nils volgens mij op Wieringen al wel gezien .

[Bill de oud naut]

Inderdaad een feestelijk einde van Nijmegen 2012. Van mij kant gezien zal dat ook wel een tijdje zo blijven. Ik wil zeker niet negatief gaan overkomen want zo zit ik zeker niet in elkaar! (en mensen die mij kennen weten dat ook wel) Afgelopen week liep ik Nijmegen voor de tweede keer en op de eerste dag al was er 1 korte zin die in me opkwam, Nijmegen is sfeer en gezelligheid en de rest neem je op de koop toe. Vooral dat laatste begon bij mij steeds zwaarder te wegen. De eerste 2 dagen kon ik niet m'n eigen tempo lopen op enkele stukken na dan. Ik ben echt geen tempobeul hoor, want mijn loopsnelheid is 6,3 km per uur. Maar het tempo van de deelnemers lag vaak zo laag, soms wel 4,5 km per uur op de brede paden/wegen, dat ik gewoon niet met mijn looppas uitkwam en wekte bij mij irritatie op. Soms kon ik daar wat aan doen door vaak het veld diagonaal te doorkruisen van de ene naar de andere kant en vond dat best wel vermoeiend omdat ik daardoor niet in mijn konstante loopritme kon komen. Dag 3 kon dat gelukkig wel en van start tot finish liep ik over het parcour in een heerlijke flow. Gisteren de laatste dag waren er ook nog wel veel momenten bij dat dit mogelijk was, maar begon bij mij de saaiheid van het alleen maar asfaltlopen toe te slaan. Om die saaiheid en het gevoel ervan te omzeilen zette ik nog extra aan, maar ging daardoor wel over m'n eigen grens heen. Eigewijs en dat wist ik heel goed, maar kon voor m'n gevoel gewoon niet anders. Natuurlijk kwam de afrekening en dat was op 15 km voor de finish. Ik kreeg last van mijn rechterscheenbeen en werd al snel steeds pijnlijker. Onderweg bij bewoners met een fles koud water mijn scheenbeen gekoeld en daarna rustig richting de finish gelopen. Ik heb Nijmegen nu 2 keer gelopen maar wist van de week al dat ik deze volgend jaar niet meer moet doen. Twee maanden geleden dacht ik al aan een andere 4-daagse. Het parcour, uitdaging en erbij opgeteld de schitterende omgeving heeft mij doen besluiten om volgend jaar de 4-daagse van Apeldoorn te gaan lopen. Eind van het jaar beslis ik wel welke afstand, maar de kans is dat ik voor de langste gaat

Ik herken veel in jouw verhaal van mijn begintijd tijdens de 4-daagse, gelukkig heb ik mij daar snel over heen gezet en ben al vrij vroeg gaan genieten van de 4-daagse, na mijn tweede keer in pelotonsverband ben ik individueel gaan lopen, samen met mijn vrouw (11 keer) en ben zo de lol ervan in gaan zien, je kunt nu eenmaal niet steeds stevig doorlopen daar, of je moet voorin lopen, of in de achterhoede en als je dan in de drukte terug komt, dan is het tijd voor RUST, want daar moet je ook op trainen . Maar zo heeft iedereen zijn ding en wie weet denk je er over een paar jaar anders over en zo niet geniet van de ander 4-daagse met volle teugen.

Ach Bill, wie weet loopt ie volgend jaar in Apeldoorn een paar dagen in de regen en de modder, dan piept ie weer anders, want alleen over asfalt lopen doet ie niet graag, maar door de modder lopen volgens mij nog minder

Ik bedoel het niet negatief, als Rob er voor kiest om niet meer DE 4-daagse te kuieren is dat toch prima, omze Daan doet het ook niet meer, maar daarom iszenieslechhoorenRobooknie

[Truitje]

Inderdaad een feestelijk einde van Nijmegen 2012. Van mij kant gezien zal dat ook wel een tijdje zo blijven. Ik wil zeker niet negatief gaan overkomen want zo zit ik zeker niet in elkaar! (en mensen die mij kennen weten dat ook wel) Afgelopen week liep ik Nijmegen voor de tweede keer en op de eerste dag al was er 1 korte zin die in me opkwam, Nijmegen is sfeer en gezelligheid en de rest neem je op de koop toe. Vooral dat laatste begon bij mij steeds zwaarder te wegen. De eerste 2 dagen kon ik niet m'n eigen tempo lopen op enkele stukken na dan. Ik ben echt geen tempobeul hoor, want mijn loopsnelheid is 6,3 km per uur. Maar het tempo van de deelnemers lag vaak zo laag, soms wel 4,5 km per uur op de brede paden/wegen, dat ik gewoon niet met mijn looppas uitkwam en wekte bij mij irritatie op. Soms kon ik daar wat aan doen door vaak het veld diagonaal te doorkruisen van de ene naar de andere kant en vond dat best wel vermoeiend omdat ik daardoor niet in mijn konstante loopritme kon komen. Dag 3 kon dat gelukkig wel en van start tot finish liep ik over het parcour in een heerlijke flow. Gisteren de laatste dag waren er ook nog wel veel momenten bij dat dit mogelijk was, maar begon bij mij de saaiheid van het alleen maar asfaltlopen toe te slaan. Om die saaiheid en het gevoel ervan te omzeilen zette ik nog extra aan, maar ging daardoor wel over m'n eigen grens heen. Eigewijs en dat wist ik heel goed, maar kon voor m'n gevoel gewoon niet anders. Natuurlijk kwam de afrekening en dat was op 15 km voor de finish. Ik kreeg last van mijn rechterscheenbeen en werd al snel steeds pijnlijker. Onderweg bij bewoners met een fles koud water mijn scheenbeen gekoeld en daarna rustig richting de finish gelopen. Ik heb Nijmegen nu 2 keer gelopen maar wist van de week al dat ik deze volgend jaar niet meer moet doen. Twee maanden geleden dacht ik al aan een andere 4-daagse. Het parcour, uitdaging en erbij opgeteld de schitterende omgeving heeft mij doen besluiten om volgend jaar de 4-daagse van Apeldoorn te gaan lopen. Eind van het jaar beslis ik wel welke afstand, maar de kans is dat ik voor de langste gaat

Ik herken veel in jouw verhaal van mijn begintijd tijdens de 4-daagse, gelukkig heb ik mij daar snel over heen gezet en ben al vrij vroeg gaan genieten van de 4-daagse, na mijn tweede keer in pelotonsverband ben ik individueel gaan lopen, samen met mijn vrouw (11 keer) en ben zo de lol ervan in gaan zien, je kunt nu eenmaal niet steeds stevig doorlopen daar, of je moet voorin lopen, of in de achterhoede en als je dan in de drukte terug komt, dan is het tijd voor RUST, want daar moet je ook op trainen . Maar zo heeft iedereen zijn ding en wie weet denk je er over een paar jaar anders over en zo niet geniet van de ander 4-daagse met volle teugen.

Ach Bill, wie weet loopt ie volgend jaar in Apeldoorn een paar dagen in de regen en de modder, dan piept ie weer anders, want alleen over asfalt lopen doet ie niet graag, maar door de modder lopen volgens mij nog minder

Ik bedoel het niet negatief, als Rob er voor kiest om niet meer DE 4-daagse te kuieren is dat toch prima, omze Daan doet het ook niet meer, maar daarom iszenieslechhoorenRobooknie

DatweetikookwelBill En Rob weet ook wel dat ik hem er alleen maar mee plaag, bij de ene 4daagse heb je dit en bij de andere heb je dat. Altijd iedereen naar de zin maken lukt toch niet, er is altijd wel iets te 'zeuren'. Als we het maar gezellig hebben met elkaar, dat is het belangrijkste