De laatste dag ... ook voor de thuisblijvers!

[suus]

Ook ik heb de afgelopen week een toptijd gehad.
Het was gezellig,lekker wandelweer,gelachen,gestampt,gedansd,gefloten,geboerd, af en toe een vloekje,de xtra verzorging,enz,enz,.

Het op en neer naar Eindhoven-Nijmegen+Nijmegen-Eindhoven is mij heel goed bevallen.Met de auto gebracht en 1ste klas trein weer terug. Ik had een dagje dat ik mij verslapen had ,dus die dag rond 7 uur vertrokken met wandelen,( schilt niet zoveel met de andere dagen,aangezien ik ook rond half7/kwart voor 7 vertrok met wandelen.
Ik vond het wel lekker zo,genoeg ruimte om lekker door te wandelen.
Alleen de vrijdag vroeg vertrokken.

En bij Charlemange,samen met mijn manneke en Syl en Bianca naar de finish gelopen.
Syl ook jij bedankt,het was super.
Volgend jaar dan toch maar weer.

[lively]

Dag 4 moest toch ook lukken, en alles ging wel goed. Alleen die dijk van 5km tussen overasselt en het volgende dorp was niet leuk. Over de weg lopen was een fisherments friends momentje. Gaaf hoe al die vrachtwagens toeteren naar ons als lopers.
Alleen jammer dat het feest voor een groot gedeelte al voorbij is als je rond 5 uur binnen komt. Er stonden wel mensen hoor langs de weg, maar we hebben geen 1 muziekcorps gezien. En ook de tribunes waren leeg. Dus als je na 4 uur binnen komt tel je waarschijnlijk niet mee. Jammer, heel jammer, want ook de laatste wandelaars kunnen de support goed gebruiken. Maar mijn familie stond met spandoek en al me op te wachten en dat maakte heeeeel veel goed.
Nummer 1 is in de pocket. En daar ben ik super trots op.

[Sunny]

Veel publiek gaat natuurlijk weg als ze "hun" wandelaars gezien hebben. Maar neem van mij aan Marina, dat er dit jaar nog minstens 4 keer zoveel mensen zaten als verleden jaar. En ik kwam niet eens rond vijf uur binnen, maar rond zes uur....

[Alicia]

Dag 4 moest toch ook lukken, en alles ging wel goed. Alleen die dijk van 5km tussen overasselt en het volgende dorp was niet leuk. Over de weg lopen was een fisherments friends momentje. Gaaf hoe al die vrachtwagens toeteren naar ons als lopers.
Alleen jammer dat het feest voor een groot gedeelte al voorbij is als je rond 5 uur binnen komt. Er stonden wel mensen hoor langs de weg, maar we hebben geen 1 muziekcorps gezien. En ook de tribunes waren leeg. Dus als je na 4 uur binnen komt tel je waarschijnlijk niet mee. Jammer, heel jammer, want ook de laatste wandelaars kunnen de support goed gebruiken. Maar mijn familie stond met spandoek en al me op te wachten en dat maakte heeeeel veel goed.
Nummer 1 is in de pocket. En daar ben ik super trots op.

Ik weet niet waar jij gelopen hebt, maar ik was om 17.10 uur binnen en er stonden nog meer dan genoeg mensen naast de weg hoor..
Alleen jammer dat we nog een regenbui hadden op de gladiola..

[Gon]

- samen gelopen met wandelvereniginggenoot
- samen doodgegaan op de weg na de pontonbrug
- samen arm in arm de Via Gladiola bedwongen
- samen versteld gestaan om de hoeveelheid mensen aan de kant, was vorig jaar wel anders
- dikke tranen en een mooie bos bloemen van een vreemde meneer ontvangen
- huilend in de armen van Rumi gevallen
- huilend mijn pa gebeld
- huilend in de armen van verzorger gevallen

Ben zo trots op mezelf!!!

[Bill de oud naut]

Mijn 4-daagse was op de vrijdag na een top 4-daagse, dag 1 was uit de kunst een tappie van een reiger bij de brandweer, wat wil je nog meer.
Toen ik bij dag 2 naar de start liep had ik pap in de benen, maar dat ging er gelukkig uit.
de derde dag was zoals altijd gezellie, maar op de heuvels kwamen de eerste echte verschijnselen dat ik toch niet helemaal kippetje fit was, ik moest geregeld stoppen om op adem te komen, maar daarna kon het feest verder gaan.
De laatste dag ging het vanaf opstaan al slecht alleen gereed maken om op pad te gaan koste me moeit, gelukkig gingen we met de auto, dat scheelde weer. Rustig gestart Nollie vond het een uitstekend tempo, dus zo kuierden we verder tot de benzinepomp waar we een bakkie namen daarna in Hatert bij het voormalige harten twee nog een en toen de brug over, mijin zussie woont aan de andere kant van de brug en ik besloot om daar even naar de wc te gaan, Nollie wilde ook wel even, dus zussie uit bed gebeld en een fleece van haar geleend om vervolgens weer op pad te gaan, maar ik bedacht dat Nollie niet bij mij moest blijven ze moest genieten van haar eerste 4-daagse, ik vertelde haar dat ik er mee kapte en terug zou gaan naar mijn zus.
Na haar te hebben uitgezwaaid en even gewacht te hebben tot ze uit zicht was ben ik weer verder gegaan, het lopen koste me geen enkele moeite maar moest toch ieder half uur even naar adem happen een paar minuutjes. In de vennen zag ik papa en mama Sunny met de hele bups, ik heb toen weer even gewacht tot ze weg waren en ben toen even heerlijk gaan genieten van hun verzorging, ze vertelde mij dat de meiden het er behoorlijk moeilijk mee hadden. In overasselt heb ik toen Sunny gebeld dat ik nog mee liep en het gejuich wat ik hoorde van mijn VV KANJERS was hartverwarmend, Die meiden hebben niet beseft wat voor een kick mij dat gaf en toen ik in Beers weer met luid gejuich ontvangen werd was het weer ff goed, maar van daar af ging het steeds moeilijker, een km of 1 á 2 lopen dan weer ff zitten naar adem happen en weer verder, na de ponton brug heb ik bij Jaap een colaatje genomen waar ik een beetje huppelwater in kieperde, maar dat werkte ook niet echt, tot aan Mook ging het redelijk en daarna was het steeds een stukje lopen 2 minuutjes zitten en zo maar door, de laatste km heeft het rode kruis mij door de drukte naar de wedren gebracht om daar als laatse de knip in ontvangst te nemen Mijn Vrolijke VriendinnenKANJERS hielden het niet droog en ik ook niet, zo afgezien heb ik nog nooit.
Verder de steun tijdens deze 4-daagse van Jaap met zijn zere voeten team, Ome Wim en AGS was uit de kunst mijndank daarvoor.
En Nollie ik heb aan jouw toch wel mijn wandelmaatje gevonden, maar dat wisten we eigenlijk al.

[De Haagse Règâh]

.....maar ik bedacht dat Nollie niet bij mij moest blijven ze moest genieten van haar eerste 4-daagse, ik vertelde haar dat ik er mee kapte en terug zou gaan naar mijn zus.

Ik zat met mijn supermaatje (3 dagen mee gelopen) Lange Halen aan een biertje in Beers en kreeg een SMS van Nollie: Bill is eruit gestapt!
Ik SMSte terug: ja, uit de kroeg zeker!
Nollie: Nee, ècht, hij is ziek.

Ik dacht dat ik weer eens in de maling genomen werd door dit duo "Listig en Bedrog" want dit zou niet de eerste keer zijn.
Toen toch maar even Bill gebeld en hij vertelde dat hij koorts had. Ik moet zeggen dat ik mij heel erg zorgen heb gemaakt of het allemaal goed zou gaan. Gelukkig sprak ik Bill toen ik in de trein naar huis zat en hij was nèt op tijd binnen.

Ik heb vrijdag de leukste, gezelligste, emotioneelste binnenkomst ooit meegemaakt.
Na de rust bij de Zerevoeten na Cuijk kwamen we Ilonka en Aartje tegen. Eerst even aan "wies kiek`n" gedaan met Ilonka. Kort kwam Voy er ook bij.
We zijn met z'n vijfen bij elkaar gebleven en hebben afgesproken dat als iemand van ons bekenden zou tegenkomen we zouden wachten op elkaar en met z'n vijfen de finish over zouden gaan.
Tijdens de laatste kilometers een superemotioneel momentje samen met Aartje meegemaakt en ook zo'n grote bikkel als Lange Halen hield het niet droog toen hij zijn gezin zag.
Ik werd trouwens wel gek van alle media die op Ilonka en Aartje afkwamen. Eerst een interview door de KRO en twintig meter verder kwam Omroep Gelderland weer op Ilonka af.
Voy, Ilonka, Aartje en Ronald, bedankt voor deze superuurtjes! Ik moet en kan hier weer een jaar op teren!

[wandelaartje]

Mijn 4-daagse was op de vrijdag na een top 4-daagse, dag 1 was uit de kunst een tappie van een reiger bij de brandweer, wat wil je nog meer.
Toen ik bij dag 2 naar de start liep had ik pap in de benen, maar dat ging er gelukkig uit.
de derde dag was zoals altijd gezellie, maar op de heuvels kwamen de eerste echte verschijnselen dat ik toch niet helemaal kippetje fit was, ik moest geregeld stoppen om op adem te komen, maar daarna kon het feest verder gaan.
De laatste dag ging het vanaf opstaan al slecht alleen gereed maken om op pad te gaan koste me moeit, gelukkig gingen we met de auto, dat scheelde weer. Rustig gestart Nollie vond het een uitstekend tempo, dus zo kuierden we verder tot de benzinepomp waar we een bakkie namen daarna in Hatert bij het voormalige harten twee nog een en toen de brug over, mijin zussie woont aan de andere kant van de brug en ik besloot om daar even naar de wc te gaan, Nollie wilde ook wel even, dus zussie uit bed gebeld en een fleece van haar geleend om vervolgens weer op pad te gaan, maar ik bedacht dat Nollie niet bij mij moest blijven ze moest genieten van haar eerste 4-daagse, ik vertelde haar dat ik er mee kapte en terug zou gaan naar mijn zus.
Na haar te hebben uitgezwaaid en even gewacht te hebben tot ze uit zicht was ben ik weer verder gegaan, het lopen koste me geen enkele moeite maar moest toch ieder half uur even naar adem happen een paar minuutjes. In de vennen zag ik papa en mama Sunny met de hele bups, ik heb toen weer even gewacht tot ze weg waren en ben toen even heerlijk gaan genieten van hun verzorging, ze vertelde mij dat de meiden het er behoorlijk moeilijk mee hadden. In overasselt heb ik toen Sunny gebeld dat ik nog mee liep en het gejuich wat ik hoorde van mijn VV KANJERS was hartverwarmend, Die meiden hebben niet beseft wat voor een kick mij dat gaf en toen ik in Beers weer met luid gejuich ontvangen werd was het weer ff goed, maar van daar af ging het steeds moeilijker, een km of 1 á 2 lopen dan weer ff zitten naar adem happen en weer verder, na de ponton brug heb ik bij Jaap een colaatje genomen waar ik een beetje huppelwater in kieperde, maar dat werkte ook niet echt, tot aan Mook ging het redelijk en daarna was het steeds een stukje lopen 2 minuutjes zitten en zo maar door, de laatste km heeft het rode kruis mij door de drukte naar de wedren gebracht om daar als laatse de knip in ontvangst te nemen Mijn Vrolijke VriendinnenKANJERS hielden het niet droog en ik ook niet, zo afgezien heb ik nog nooit.
Verder de steun tijdens deze 4-daagse van Jaap met zijn zere voeten team, Ome Wim en AGS was uit de kunst mijndank daarvoor.
En Nollie ik heb aan jouw toch wel mijn wandelmaatje gevonden, maar dat wisten we eigenlijk al.

Wat ben je toch een kanjer!! Vind het heel erg knap dat je hem ondanks alles toch uitgelopen hebt!!

[Peet]

Mijn 4-daagse was op de vrijdag na een top 4-daagse, dag 1 was uit de kunst een tappie van een reiger bij de brandweer, wat wil je nog meer.
Toen ik bij dag 2 naar de start liep had ik pap in de benen, maar dat ging er gelukkig uit.
de derde dag was zoals altijd gezellie, maar op de heuvels kwamen de eerste echte verschijnselen dat ik toch niet helemaal kippetje fit was, ik moest geregeld stoppen om op adem te komen, maar daarna kon het feest verder gaan.
De laatste dag ging het vanaf opstaan al slecht alleen gereed maken om op pad te gaan koste me moeit, gelukkig gingen we met de auto, dat scheelde weer. Rustig gestart Nollie vond het een uitstekend tempo, dus zo kuierden we verder tot de benzinepomp waar we een bakkie namen daarna in Hatert bij het voormalige harten twee nog een en toen de brug over, mijin zussie woont aan de andere kant van de brug en ik besloot om daar even naar de wc te gaan, Nollie wilde ook wel even, dus zussie uit bed gebeld en een fleece van haar geleend om vervolgens weer op pad te gaan, maar ik bedacht dat Nollie niet bij mij moest blijven ze moest genieten van haar eerste 4-daagse, ik vertelde haar dat ik er mee kapte en terug zou gaan naar mijn zus.
Na haar te hebben uitgezwaaid en even gewacht te hebben tot ze uit zicht was ben ik weer verder gegaan, het lopen koste me geen enkele moeite maar moest toch ieder half uur even naar adem happen een paar minuutjes. In de vennen zag ik papa en mama Sunny met de hele bups, ik heb toen weer even gewacht tot ze weg waren en ben toen even heerlijk gaan genieten van hun verzorging, ze vertelde mij dat de meiden het er behoorlijk moeilijk mee hadden. In overasselt heb ik toen Sunny gebeld dat ik nog mee liep en het gejuich wat ik hoorde van mijn VV KANJERS was hartverwarmend, Die meiden hebben niet beseft wat voor een kick mij dat gaf en toen ik in Beers weer met luid gejuich ontvangen werd was het weer ff goed, maar van daar af ging het steeds moeilijker, een km of 1 á 2 lopen dan weer ff zitten naar adem happen en weer verder, na de ponton brug heb ik bij Jaap een colaatje genomen waar ik een beetje huppelwater in kieperde, maar dat werkte ook niet echt, tot aan Mook ging het redelijk en daarna was het steeds een stukje lopen 2 minuutjes zitten en zo maar door, de laatste km heeft het rode kruis mij door de drukte naar de wedren gebracht om daar als laatse de knip in ontvangst te nemen Mijn Vrolijke VriendinnenKANJERS hielden het niet droog en ik ook niet, zo afgezien heb ik nog nooit.
Verder de steun tijdens deze 4-daagse van Jaap met zijn zere voeten team, Ome Wim en AGS was uit de kunst mijndank daarvoor.
En Nollie ik heb aan jouw toch wel mijn wandelmaatje gevonden, maar dat wisten we eigenlijk al.

Fijn dat je het gehaald hebt Bill...

[Nanta]

Ik heb de 4daagse best wel gemist dit jaar, maar heb er even geen tijd voor om te trainen en hem daadwerkelijk weer te gaan lopen....
MAAR.........
Ik heb dit jaar wel besloten dat ze hier op mn werk het heen en weer kunnen krijgen. Volgend jaar kom ik jullie de laatste km aanmoedigen en toejuichen vanaf de kant....


En een groot voor iedereen die dit jaar meegelopen heeft (en hem al dan nie uitgelopen....)

[Barthuz]

Mijn 4-daagse was op de vrijdag na een top 4-daagse, dag 1 was uit de kunst een tappie van een reiger bij de brandweer, wat wil je nog meer.
Toen ik bij dag 2 naar de start liep had ik pap in de benen, maar dat ging er gelukkig uit.
de derde dag was zoals altijd gezellie, maar op de heuvels kwamen de eerste echte verschijnselen dat ik toch niet helemaal kippetje fit was, ik moest geregeld stoppen om op adem te komen, maar daarna kon het feest verder gaan.
De laatste dag ging het vanaf opstaan al slecht alleen gereed maken om op pad te gaan koste me moeit, gelukkig gingen we met de auto, dat scheelde weer. Rustig gestart Nollie vond het een uitstekend tempo, dus zo kuierden we verder tot de benzinepomp waar we een bakkie namen daarna in Hatert bij het voormalige harten twee nog een en toen de brug over, mijin zussie woont aan de andere kant van de brug en ik besloot om daar even naar de wc te gaan, Nollie wilde ook wel even, dus zussie uit bed gebeld en een fleece van haar geleend om vervolgens weer op pad te gaan, maar ik bedacht dat Nollie niet bij mij moest blijven ze moest genieten van haar eerste 4-daagse, ik vertelde haar dat ik er mee kapte en terug zou gaan naar mijn zus.
Na haar te hebben uitgezwaaid en even gewacht te hebben tot ze uit zicht was ben ik weer verder gegaan, het lopen koste me geen enkele moeite maar moest toch ieder half uur even naar adem happen een paar minuutjes. In de vennen zag ik papa en mama Sunny met de hele bups, ik heb toen weer even gewacht tot ze weg waren en ben toen even heerlijk gaan genieten van hun verzorging, ze vertelde mij dat de meiden het er behoorlijk moeilijk mee hadden. In overasselt heb ik toen Sunny gebeld dat ik nog mee liep en het gejuich wat ik hoorde van mijn VV KANJERS was hartverwarmend, Die meiden hebben niet beseft wat voor een kick mij dat gaf en toen ik in Beers weer met luid gejuich ontvangen werd was het weer ff goed, maar van daar af ging het steeds moeilijker, een km of 1 á 2 lopen dan weer ff zitten naar adem happen en weer verder, na de ponton brug heb ik bij Jaap een colaatje genomen waar ik een beetje huppelwater in kieperde, maar dat werkte ook niet echt, tot aan Mook ging het redelijk en daarna was het steeds een stukje lopen 2 minuutjes zitten en zo maar door, de laatste km heeft het rode kruis mij door de drukte naar de wedren gebracht om daar als laatse de knip in ontvangst te nemen Mijn Vrolijke VriendinnenKANJERS hielden het niet droog en ik ook niet, zo afgezien heb ik nog nooit.
Verder de steun tijdens deze 4-daagse van Jaap met zijn zere voeten team, Ome Wim en AGS was uit de kunst mijndank daarvoor.
En Nollie ik heb aan jouw toch wel mijn wandelmaatje gevonden, maar dat wisten we eigenlijk al.

Wat een held zeg!
Ik kwam Maarten tegen in Beers. Hij zei dat je ziek was, maar dat je toch doorging. Leek me gekkenwerk, maar dat is voor een Vierdaagseloper naturlijk bekend terrein.

Geweldig dat je het toch hebt gered. Ik kan me goed voorstellen hoe je je hebt gevoeld

[Kor]

Bill, groot respect voor je doorzettingsvermogen.

De manier hoe je het hebt opgelost met de lopers die bij je liepen en waarvan jij niet wilde dat ze op je zouden wachten met de kans om te laat binnen te komen getuigd van een groot hart, ook hulde daarvoor.

[johnnywalker]

Bill, groot respect voor je doorzettingsvermogen.

De manier hoe je het hebt opgelost met de lopers die bij je liepen en waarvan jij niet wilde dat ze op je zouden wachten met de kans om te laat binnen te komen getuigd van een groot hart, ook hulde daarvoor.

Sluit ik me van harte bij aan. Bill zou het Groot Genneps Geel zeker waardig zijn!

[marsvrouwtje]

Mijn 4-daagse was op de vrijdag na een top 4-daagse, dag 1 was uit de kunst een tappie van een reiger bij de brandweer, wat wil je nog meer.
Toen ik bij dag 2 naar de start liep had ik pap in de benen, maar dat ging er gelukkig uit.
de derde dag was zoals altijd gezellie, maar op de heuvels kwamen de eerste echte verschijnselen dat ik toch niet helemaal kippetje fit was, ik moest geregeld stoppen om op adem te komen, maar daarna kon het feest verder gaan.
De laatste dag ging het vanaf opstaan al slecht alleen gereed maken om op pad te gaan koste me moeit, gelukkig gingen we met de auto, dat scheelde weer. Rustig gestart Nollie vond het een uitstekend tempo, dus zo kuierden we verder tot de benzinepomp waar we een bakkie namen daarna in Hatert bij het voormalige harten twee nog een en toen de brug over, mijin zussie woont aan de andere kant van de brug en ik besloot om daar even naar de wc te gaan, Nollie wilde ook wel even, dus zussie uit bed gebeld en een fleece van haar geleend om vervolgens weer op pad te gaan, maar ik bedacht dat Nollie niet bij mij moest blijven ze moest genieten van haar eerste 4-daagse, ik vertelde haar dat ik er mee kapte en terug zou gaan naar mijn zus.
Na haar te hebben uitgezwaaid en even gewacht te hebben tot ze uit zicht was ben ik weer verder gegaan, het lopen koste me geen enkele moeite maar moest toch ieder half uur even naar adem happen een paar minuutjes. In de vennen zag ik papa en mama Sunny met de hele bups, ik heb toen weer even gewacht tot ze weg waren en ben toen even heerlijk gaan genieten van hun verzorging, ze vertelde mij dat de meiden het er behoorlijk moeilijk mee hadden. In overasselt heb ik toen Sunny gebeld dat ik nog mee liep en het gejuich wat ik hoorde van mijn VV KANJERS was hartverwarmend, Die meiden hebben niet beseft wat voor een kick mij dat gaf en toen ik in Beers weer met luid gejuich ontvangen werd was het weer ff goed, maar van daar af ging het steeds moeilijker, een km of 1 á 2 lopen dan weer ff zitten naar adem happen en weer verder, na de ponton brug heb ik bij Jaap een colaatje genomen waar ik een beetje huppelwater in kieperde, maar dat werkte ook niet echt, tot aan Mook ging het redelijk en daarna was het steeds een stukje lopen 2 minuutjes zitten en zo maar door, de laatste km heeft het rode kruis mij door de drukte naar de wedren gebracht om daar als laatse de knip in ontvangst te nemen Mijn Vrolijke VriendinnenKANJERS hielden het niet droog en ik ook niet, zo afgezien heb ik nog nooit.
Verder de steun tijdens deze 4-daagse van Jaap met zijn zere voeten team, Ome Wim en AGS was uit de kunst mijndank daarvoor.
En Nollie ik heb aan jouw toch wel mijn wandelmaatje gevonden, maar dat wisten we eigenlijk al.

Jammer dat ik je tijdens de wandeldagen geen één keer gezien heb! En klasse hoe je vrijdag toch doorgelopen bent!

[marsvrouwtje]

Dag 4 moest toch ook lukken, en alles ging wel goed. Alleen die dijk van 5km tussen overasselt en het volgende dorp was niet leuk. Over de weg lopen was een fisherments friends momentje. Gaaf hoe al die vrachtwagens toeteren naar ons als lopers.
Alleen jammer dat het feest voor een groot gedeelte al voorbij is als je rond 5 uur binnen komt. Er stonden wel mensen hoor langs de weg, maar we hebben geen 1 muziekcorps gezien. En ook de tribunes waren leeg. Dus als je na 4 uur binnen komt tel je waarschijnlijk niet mee. Jammer, heel jammer, want ook de laatste wandelaars kunnen de support goed gebruiken. Maar mijn familie stond met spandoek en al me op te wachten en dat maakte heeeeel veel goed.
Nummer 1 is in de pocket. En daar ben ik super trots op.

Wij kwamen rond half zes binnen en ik heb meerdere dweilbands gezien! (mss hadden ze net even pauze toen jullie voorbij kwamen? )
Ik had deze dag heel erg de support nodig. Die kreeg ik van mijn lieve lieve mannetje onderweg maar ook zeker van de mensen aan de kant en niet te vergeten, de medewandelaars!
Ondanks de pijn heb ik een super vierdaagse gehad!